Widzisz posty wyszukane dla hasła: wirusowe zapalenie rogówki
Wiadomość
  pietnuję oko

| | Oko
| bo mnie boli i będę musiała jechać na ostry dyżur okulistyczny
tez piętnuje!, bo mam/miałem zapalenie spojówek spowodowane noszeniem
kontaktów (w sumie to kontakty piętnuje...) i na dokładke powieke
piętnuje bo coś mi spuchła i boli grrr :(


Ty się ciesz że nie masz wirusowego zapalenia rogówki czy jakoś tak.
Mnie już prawie pół roku leczą i już się zaczynam do tego badziewia
przyzwyczajać. Co się trochę wyleczy, to znowu wraca i tak w kółko. Nie
boli zasadniczo, tylko źle się widzi.
Wirusom, skrytym rogówkożercom mówimy stanowcze nie. ;-)

Pozdrowienia

 
  Dobry (bardzo dobry) okulista w Wawie - gdzie?

Zależy od jakiego schorzenia. Najlepsi okulisci sa w szpitalu na
Sierakowskiego, ale tam sa zapisy tylko raz w miesiacu i sie stoi od
czwartej rano (recepcja od 7 czynna).


Wiem. :-

Napisz o jakie schorzenie chodzi,
sprobuje doradzic jakiegos lekarza (wiekszosc ma praktyke prywatna)


To się podepnę bom żywo zainteresowany. Powikłania po wirusowym
zapaleniu rogówki - zamglone widzenie. Jak możesz polecić kogoś dobrego
to będę wdzięczny, już ponad rok się z tym bujam.

Pozdrowienia
Mort

  Dobry (bardzo dobry) okulista w Wawie - gdzie?

To się podepnę bom żywo zainteresowany. Powikłania po wirusowym
zapaleniu rogówki - zamglone widzenie. Jak możesz polecić kogoś dobrego
to będę wdzięczny, już ponad rok się z tym bujam.


Hmmm :( Ja znam tylko nazwiska lekarzy zajmujących się siatkówką i jaskrą. W
szpitalu będę za miesiąc, jeśli chcesz mogę się spróbowac dowiedzieć o
specjalistów od rogówki i adresy ich praktyk prywatnych.

A.

  Wirusowe zapalenie rogówki
Witam!
Ostatnio byłam u okulsty ponieważ dziwnie "bolało" mnie lewe oko. Po konsultacji z lekarzem stwierdzono wirusowe zapalenie rogówki.... Chciałam zapytać czy ktoś miał do czynienia z wirusową odmianą i czy wystąpiły jakieś powikłania. Oczywiście bardzo dbam o swoje oczy ale okulista powiedział, że stany zapalne mogą się nawracać. Co myślicie na ten temat?
 
  Wirusowe zapalenie rogówki
Jak sama napisałaś jest to wirusowe zapalenie a z wirusami już tak jest, że tą samą dolegliwość można mieć wiele razy, wystarczy, że nastąpi jakieś podrażnienie rogówki i wda się zapalenie a z tond najłatwiejsza droga do nieprzyjemnych dolegliwości. A jeśli chodzi o powikłania to mogą one wystąpić po każdej praktycznie chorobie. To zależy w dużej mierze jak szybko podjęto kurację, czy była ona kontrolowana przez specjalistę i czy przestrzegało się jego zaleceń. Dzięki tym działaniom można obniżyć prawdopodobieństwo powikłań. Ale najważniejsze jest to by po przebytym zapaleniu w szczególności dbać o oczy. Sam nie miałem zapalenia rogówki, ale moja mama miała i dość szybko wyzdrowiała, więc się szczególnie nie interesowałem tym.
  Wirusowe zapalenie rogówki
Kochani.....załatwiłam sie na cacy.

Juz od końcowki pażdziernika bolaly mnie oczy ...piekły i swędziły....przez ten cały czas zlekceważyłam te objawy...myślalam ze to objawy alergiczne...wpuszczałam sobie kropelki antyalergiczne...dziś w końcu mnie tak dorwało ze juz nie mogłam w pracy dać rady non stop łzy leciały jak grochy....
na biegu zamowiłam prywatna(niestety)wizyte u okulisty....
okazalo sie ze to wirusowe zapalenie rogówek....dostałam tableteczki,krople,żel i maść do oczu...
Przegwizdane....mówie wam.
  Wirusowe zapalenie rogówki
Miałam takie zapalenie rogówki kilkakrotnie. Ale to było parę lat temu - zanim jeszcze zachorowałam na CU. Nosiłam wtedy szkła kontaktowe i pewnie to było czynnikiem sprzyjającym zarażeniu się.
Wiem jak to boli: światłowstret, łzy non-stop, ropa sklejająca oczy rano. O ile pamiętam to wtedy leczyli mnie tabletkami - Heviranem i maścią do oczu - Zyrtek. no i po 2 tygodniach było po sprawie.
Niestety u mnie to schorzenie nawracało dopóki nie załatwiłam się na maksa (wirusowe zapalenie rogówki + erozja rogówki - co skończyło się na ostrym dyżurze zastrzykiem ze sterydów w worek łzowy) i wtedy podjęłam decyzję że koniec ze szkłami kontaktowymi.
I od tamtej pory mam spokój z oczmi.
(żeby było jasne - w czasie zapalenia rogówki rezygnowałam na ten czas ze szkieł kontaktowych i wracałam do nich po wyleczeniu)

Pozdrawiam i życzę zdrówka.
  Wirusowe zapalenie rogówki
Hey wszytskim od 2,5 tyg. boaly mnie oczy byly zaczerwienieone i myslalam ze to zapalenie spojowek (ktore mam dosyc czesto,tylko ze to nie bylo ropne)wiec poszlam do lekarza rodzinnego leki co zawsze pomagaly zdaly sie na nic a przy wpuszczaniu kropel pojawial sie spory bol.Wczoraj poszlam do okulisty zabraklo nr 10 nr na caly dzien przesada..ale poprosilam i mnie przyjela jak jej powiedzialam co sie dzieje..zbadala mnie i powiedziala ze to wirusowe zapalenie rogowki i cos tam eszcze nie doslyszalam,kazala odstawic poprzednie leki i dala mi krople:Floxal, krople:Difadol,zel:Corneregel i masc Cusiviral.kazala za tydzien przyjsc na kontrol.Stosuje te leki 3 razy dziennie a jedne krople 5 wczoraj po 2 zastosowaniu myslalam ze bedzie lepiej , na noc tez dostarczylam leki do oka wstaje dzis rano i nie bylo widac zadnej poprawy Nie wie moze z lekami nie mozna klasc sie spac..mam zakrwawione oko na dole i pojawila si emala opuchlizna,boje sie bo czytam na internecie jakies niezrozumiale formulki ale wszedzie wynika ze grozi to utrata wzroku,lekarza o nic nie wypytalam bo nie myslalam ze to grozne ( jejku boje sie staram sie niesiedziec przed PC i unikac wogole swiatla , nie wiem co mam robic prosze napiszcie mi cos o tej chorobie jesli cokolwiek wiecie,mam nadzieje ze nie strace wzroku
  Naprawdę dziwne oczko:(
Skopiowalam to ze strony i mysle ze swinka ma wlasnie taką chorobę: Świnka ma jakby białe ?odbarwienia? na gałce ocznej, zwykle przy krawędzi powieki; z czasem ?odbarwienie? może się rozlać na większą powierzchnię gałki ocznej. WIRUSOWE ZAPALENIE ROGÓWKI Pojawia się zwykle przy spadku odporności ? zwykle na wiosnę, albo na jesieni, dobrze to pokazać weterynarzowi, leczenie polega zwykle na podawaniu środków wzmacniających odporność.
  ograniczenie czasu pracy ze względu na wadę wzroku
Sparwdziłam w wykazie chorób zawodowych i faktycznie ciężko byłoby uznać takie pogorszenie wzroku na takim satnowisku za chorobę zawodową.
„Choroby układu wzrokowego wywołane czynnikami fizycznymi, chemicznymi lub biologicznymi (okres narażenia):

1) alergiczne zapalenie spojówek 1 rok

2) ostre zapalenie spojówek wywołane promieniowaniem nadfioletowym 1 dzień

3) epidemiczne wirusowe zapalenie spojówek lub rogówki 1 rok

4) zwyrodnienie rogówki wywołane czynnikami drażniącymi 3 lata

5) zaćma wywołana działaniem promieniowania podczerwonego lub długofalowego nadfioletowego 10 lat

6) centralne zmiany zwyrodnieniowe siatkówki i naczyniówki wywołane krótkofalowym promieniowaniem podczerwonym lub promieniowaniem widzialnym z obszaru widma niebieskiego

I tylko te mogą być uznane za choroby zawodowe.”

Zasugerowałam, żeby poszedł na badania specjalistyczne jeszcze raz i zobaczymy co z tego będzie.
  choroba oczu wywołana monitorem ekranowym
25. Choroby układu wzrokowego wywołane czynnikami fizycznymi, chemicznymi lub biologicznymi:
1) alergiczne zapalenie spojówek
2) ostre zapalenie spojówek wywołane promieniowaniem nadfioletowym
3) epidemiczne wirusowe zapalenie spojówek lub rogówki
4) zwyrodnienie rogówki wywołane czynnikami drażniącymi
5) zaćma wywołana działaniem promieniowania podczerwonego lub długofalowego nadfioletowego
6) centralne zmiany zwyrodnieniowe siatkówki i naczyniówki wywołane krótkofalowym promieniowaniem podczerwonym lub promieniowaniem widzialnym z obszaru widma niebieskiego

według was pasuje któreś??
  zaczerwienienie nad ustami
Wirus opryszczki uaktywnia się, gdy występuje obniżenie ogólnej odporności organizmu człowieka, w takich przypadkach jak np. przeziębienie, grypa, miesiączka, zmęczenie, niedożywienie, zabiegi dentystyczne, silne nasłonecznienie, silne przeżycia, stres. Można się jej zarazić drogą kropelkową. Na opryszkę, zaczerwienienie i pieczenie wokół ust może pomóc krem przeciwwirusowy ZOVIRAX.
Musisz uważać, bo wirus opryszczki może zostać przeniesiony przez dotyk na inne części ciała i wywołać tam zakażenie. Może rzucić ci się na twarz. Bardzo groźne jest przeniesienie wirusa do oka. Zapalenie powieki i spojówki może doprowadzić do zapalenia rogówki, co grozi jej zmętnieniem i w rezultacie trwałym uszkodzeniem wzroku. Po nałożeniu kremu i dotyku opryszczki trzeba umyś ręce.
  Opryszczka
Detreomycyna:

"Antybiotyk w zastrzykach i drażetkach stosuje się jedynie w zwalczaniu bardzo poważnych zakażeń, jak zapalenie opon mózgowych, zakażenia Salmonellą, zapalenia płuc spowodowane bakteriami wrażliwymi na preparat. Leczenie najczęściej odbywa się w zakładach zamkniętych.
Maść do oczu stosuje się w przewlekłym i ostrym zapaleniu powiek, spojówek i rogówki, w zapaleniu przedniej błony naczyniowej i ranach gałki ocznej."

"Detreomycyna jest antybiotykiem uniemożliwiającym bakteriom namnażanie się. Preparat działa na wiele szczepów bakteryjnych."

(źródło: encyklopedia leków)

Po pierwsze orpyszczke wywołuje wirus a nie bakterie.
Dlatego jesli to opryszczka to detroemycyna nie pomoże z prostego powodu, ponieważ antybiotyki nie działają na zakażenia wirusowe. Na opryszczkę są specjalne masci ktore zapobiegają dalszemu chociazby rozprzestrzenianiu się wirusa !
  1
Z tego co wiem, zalecana jest wstrzemięźliwość 24 h przed donacją. Spotykałem jednak ludzi, którzy palili tuż przed oddaniem.

Nie mogą oddać krwi:
Nosiciele:
- wirusa HIV,
- wirusów zapalenia wątroby typu B i C,
- oraz osoby zakażone chorobami wenerycznymi.
Wyklucza się osoby z tzw. grup podwyższonego ryzyka m.in. narkomanów, homoseksualistów oraz ludzi mających liczne kontakty seksualne z wieloma partnerami.
Osoby chore na:
- gruźlicę,
- choroby krwi ,
- choroby serca i naczyń krwionośnych,
- choroby układu nerwowego,
- choroby gruczołów wydzielania wewnętrznego,
- choroby tropikalne,
- osoby z przewlekłymi chorobami układu oddechowego, pokarmowego, moczowego, skóry,
- a także alkoholicy.
Nie kwalifikują się również osoby:
- leczone hormonem wzrostu,
- po przeszczepie rogówki,
- posiadające w swojej rodzinie chorego na chorobę Creutzfeldta-Jakoba.

Nie można oddać krwi w ciągu:
- 6 miesięcy po zabiegu operacyjnym,
- 12 miesięcy po przetoczeniu krwi lub po wykonaniu tatuażu, przekłuciu różnych części ciała, akupunkturze,
- przez okres 12 miesięcy nie mogą oddawać krwi osoby powracające z Afryki Środkowej i Zachodniej, Tajlandii, a także osoby zwolnione z zakładów karnych.
  Jak stosowałem metodę Siemionowej – osobiste doświadczenia.
nie, nie zginę!
sama lubię czytać jak ludzie piszą co robią źle i wyciągać wnioski! dałam torby ze stewią, to prawda! jednak kurację przeprowadzę do końca.....a może nawet o tydzień dłużej (zaopatrując się w stewię w przyszłym tygodniu)!!!!
Będę meldować zmiany! Zresztą już je widzę: mój mąż jakby przestał chrapać (nad ranem tylko trochę, gdzie do tej pory to 'ryczała' mi moja kochana stwora nad uchem pól nocy ) a córka przestała krzyczeć przez sen! Mi poprawiła się skóra twarzy, ale za to na dłoniach zrobiła się jakas piecząca, boląca i sucha skorupa! - smaruję maścią swojej roboty od znajomego zielarza, ale efekt nikły!
Mam nadzieję, że to właśnie efekty oczyszczania!
Mój mąż dostał wirusowego zapalenia rogówki (bardzo się męczy) i deczko mi się dzisiaj łamał, że musi coś normalnego zjeść....ale może uda mi się mu to wyperswadować, bo jak nie to.....
pozdrawiam
  Spuchnięte oczy i łuszcząca się skóra
Sama nie wiem Jolu...niezabardzo znam się na tym 2 lata temu miałam coś podobnego z tym ,że oko było b. czerone i b. bolało i to było wirusowe zapalenie spojówki i rogówki oka. Zobaczę jak to będzie wyglądać jutro jak gorzej to chyba zasięgnę porady specjalisty, żeby się upewnić cio to.
Aaaa zapomniałabym mam bardzo powiększony lewy węzeł chłonny albo stan skóry jest za to odpowiedzialny albo oczko...jeśli chciałaby to leczyć na własną ręke (bez lekarza) to czym byłoby najlepiej to potraktować??
  Konsekwencje korzystania z maści sterydowych
Tak się ostatnio zaczęłam zastanawiać nad konsekwencjami stosowania sterydów...i mam pytanie czy sterydy podobnie jak leki immunosupresyje obniżają odporność? Jeśli tak to czy steryd w masci np. Clobederm też ma takie działanie na cały organizm czy tylko na daną partię skóry na którą się go stosuje? Jeśli komuś wydaja się to głupie czy też banalne pytania to sorki ale moja wiedza na ten temat jest niezbyt wielka a po prostu szukam winnego moich częstych problemów z oczami (wirusowych zapaleń rogówki i spojówki) bo bardzo niepokoi mnie to
Mój alergolog uwielbia mi przepisywać sterydy a żebym mogła mu coś zarzucić musze być pewna, że mam racje.
  Cyklosporyna
Ja byłam leczona cylkosporyna 2 razy po prawie 3 miesiace w 2005roku. Efekty byly rozne...tak czy owak pod koniec serii ladowalam w szpitalu bo mnie sypneło. Pod koniec 2 serii tez byłam w szpitalu i doczepily mi sie 2 choroby zakazne (nastapil nieoczekiwany spadek odpornosci). Mialam wirusowe zapalenie skory i oka(rogowki i spojowki). Potem jeszcze przez jakis czas lapalam wiruski(ciagle przeziebiona itp.). acha a do tego wszystkiego doszly problemy z serduszkiem( nietypowe skutki uboczne o ktorych nigdzie nie ma mowy). teraz w marcu znowu miałam zaczac brac cyklosporyne ale niestety za kazdym razem dostawalam tachykardii i jak narazie nie moge jej brac czy Wam tez sie takie rzeczy prztrafiaja podczas stosowania tych tabletek???
  alergie
a propos oka, uwazaj na rumianek. Amelka tydzien temu przeszla wirusowe zapalenie spojowek (koszmar) i ja nieswiadomie przemywalam jej oko swietlikiem zanim dostalysmy sie do okulisty. Pani dr powiedziala ze jesli juz chce czyms oko przemyc to albo woda przegotowana albo herbata. Rumianku i swietlika nie zalece bo ma dzialanie podrazniajace i moze wywolac u niektorych odwrotny skutek. Jesli bedzie mu sie nasilac, idz do okulisty, ja trafilam w ostatniej chwili dzieki temu, ze nasz pediatra mnie niebotycznie wystraszyl. cale szczescie, bo juz jej wchodizlo zapalenie na rogowke.
co do makijazy-chodzi ci o podlad tak? czy o krem do twarzy?
  opryszczka we wczesnej ciąży!!!???
Mam przed oczami podręcznik do ginekologii i czytam: "rozróżnia sie dwa typy wirusa opryszczki pospolitej (HSV), którymi zakażenie prowadzi do różnych objawów klinicznych. Zakazenie typem I HSV wywołuje przede wszystkim objawy opryszczki wargowej, zapalenie śluzówek jamy ustnej i dziąseł oraz zapalenie rogówki i spojówek, a zakażenie typem II HSV wywołuje objawy opryszczkowego zapalenia narządów płciowych i jest odpowiedzialne za zakażenia noworodków." Dalej jest opisie typu II jest podane, że "do zakażenia dziecka dochodzi w 90 % w czasie porodu, natomiast rzadko przez łożysko albo drogą wstepującą". Nie znam sie na tym, bo sama lekarzem nie jestem ale z tego tekstu wynika, ze Ty masz typ I, a groźny jest typ II i to szczególnie podczas porodu.
Radze iść do lekarza ale może do tego czasu ta inf. Cię trochę uspokoi.
  choroba a ciałko żółte
Kajanna, ja w tamtym zaburzonym cyklu też chyba nie miałam gorączki, ale miałam wirusowe zapalenie rogówki, ogólnie czułam się fatalnie (polegiwałam w lóżku) i brałam mnóstwo różnych leków. Poczekaj i zobacz. Jesli to bedzie się powtarzac bez przyczyny, to wtedy bedziesz się martwić.
  blizna na rogówce
Witam , mam następujące pytanie . Kilka lat temu przeszłam zapalenie rogówki , po bardzo wnikliwych badaniach , lekarze stwierdzili że to był wirus. Niestety na rogówce została blizna. Ta wada raczej nie utrudnia mi normalnego funkcjonowania , dlatego że drugie oko jest ok . Myślę jednak żeby coś z tym fantem zrobić . Słyszałam o usuwaniu blizn laserem , pytałam kiedyś lekarza - odradził , pytałam drugiego nie bardzo potrafił mi odpowiedzieć . Może tutaj otrzymam bardziej konkretną odpowiedź o możliwościach leczenia , z góry dziękuję . Ania .
  ETYKA LEKARSKA, czyli o (nie?)zbywalnym prawie do prawdy...
tak mi się skojarzyło z tym zarażaniem:
miałam 10 lat, zaszczepiono mnie przeciwko H-M pomimo tego, że byłam przeziębiona i powinnam być szczepiona w drugim terminie. No ale to nieważne. Po tej szczepionce zupełnie oślepłam- wirusowe zapalenie rogówki, dostałam u okulisty skierowanie do szpitala, a tam odmówiono mi przyjęcia, bo... mogę zakazić oddział. [w końcu wylądowałam w klinice w Bytomiu, gdzie oczywiście nie było żadnego problemu z miejscem na oddziale].

Czy lekarz ma prawo użyć takiego argumentu? Czy można odmówić przyjęcia do szpitala, bo pacjent "może zakazić oddział"?
  Czy na sali jest lekarz?
Przedłużające się łzawienie bez wyraźnej przyczyny lub z towarzyszącym uczuciem bólu oka, pogorszeniem widzenia powinno skłonić do wizyty u lekarza. Wiele chorób oka objawia się nadmiernym łzawieniem. Występuje ono, gdy ciało obce (np. ziarenko piasku, opiłek żelaza) wniknie do spojówki, pod powiekę, do rogówki, czy też np. po zadrapaniu rogówki. Wniknięciu ciała obcego oprócz silnego łzawienia towarzyszy zazwyczaj ból i światłowstręt. Te dokuczliwe objawy skłaniają zwykle pacjenta do szybkiego zgłoszenia się do lekarza. Lekarz okulista usuwa ciało obce, może zalecić też leki (przeciwzapalne, przeciwbólowe, przy zakażeniu bakteryjnym - antybiotyk) w postaci kropli do oka. Inną przyczyną nadmiernego łzawienia są zawinięte lub źle rosnące rzęsy, które drażnią spojówkę i rogówkę. Poprawę przynosi usunięcie źle rosnących rzęs. Nadmierne łzawienie wiąże się też z chorobami zapalnymi spojówek, rogówki oraz z owrzodzeniem rogówki. Inne objawy zapalenia to zaczerwienienie, świąd, ból, czy wydzielina w worku spojówkowym. Przyczyną tych dolegliwości są infekcje wirusowe, bakteryjne i grzybicze – lekarz zaleci odpowiednio działające (przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie, przeciwgrzybiczo) krople do oka. Do poważnych chorób oka, którym towarzyszy łzawienie, należy również jaskra oraz zapalenie tęczówki i ciałka rzęskowego - choroby te wymagają leczenia specjalistycznego.


Ty idź babo do lekarza i daj znać co powiedział.
  Ewa 26tc wita :)
Czesć

Powiedzmy w ten sposób: Wrocław to nie jest umieralnia, mają najlepszy sprzęt (np. na Kamińskiego jedyny we Wrocku noroczesny laser do leczenia retinopatii) i w zalezności od szpitala różnych świetnych specjalistów. Ale że dzieci jest dużo, a organizacja pracy fatalna, niestety wszędzie się czeka. Dlatego, mimo, że po znajomości możemy się dostac wszędzie (służba zdrowia) sama zdecydowałam się wykonywac badania prywatnie. Szkoda naszego czasu i szkoda dziecka, które się męczy i może podłapać jakies choróbsko w poczekalni (zreszta podłapała - na Kamińskiego zarazili ją wirusowym zapaleniem rogówki, które z małej przeniosło się na nas, i pozostawiło mężowi pamiątkę w postaci zmętnienia). Teraz już nawet oczka sprawdzam prywatnie.
Jakbyście chcieli namiary na tanich, a uchodzących w środowisku za dobrych lekarzy czy rehabilitantów z Wrocławia, dajcie znać.

Jesli zaś chodzi o rehabilitację, bywa, że nie jest potrzebna - nasz Miś urodził się w zamartwicy, dostał 3/4/4 apgar, był reanimowany, miał wylewy III stopnia do obu komór, fatalnie zlokalizowane tuż nad splotem (duże ryzyko porażenia), i ani neurolodzy, ani neonatolodzy (a konsultowało go wielu) nie byli zbyt optymistycznie nastawieni, jeśli chodzi o przyszły rozwój. Wprost mówiono mi, że to będzie dziecko specjalnej troski. Tymczasem rozwija się zupełnie prawidłowo, przegoniła wiek korygowany (wchodzi już w dolne granice normy metrykalnego), i do rehabilitanta jeździmy sobie co 4 tygodnie na kontrolę.
Czego i Wam życzę
No i gratulacje dzielnej córci . Podobna do naszej, chociaż o dwie tabliczki czekolady lżejsza )
  Chlamydia a oczy
Nie wiem. Wydzielina z oczu moze byc spowodowana:

1). zapaleniem spojowek (wirusowym, grzybiczym czy bakteryjnym)
2). zapaleniem kanalikow nosowo-lzowych
3). owrzodzeniami rogowki
4). zapaleniem gruczolu lzowego
5). zapaleniem woreczka lzowego

http://www.wrongdiagnosis...diseases-8a.htm

Po tak przewleklym leczeniu antybiotykmi zapalenie bakteryjne wydaje sie niemozliwe.

Szukaj dalej dobrego specjalisty.
  Honorowi dawcy
tak jest.

A tu drugi taki ye stronz PCK i tutaj nie ma nic o alergii.

KTO NIE MOŻE ZOSTAĆ KRWIODAWCĄ?
Krwiodawcą nie może zostać nosiciel wirusa HIV oraz nosiciele wirusów zapalenia wątroby typu B i C, a także osoby zakażone chorobami wenerycznymi. Wyklucza się osoby z tzw. grup podwyższonego ryzyka m.in. narkomanów, homoseksualistów oraz ludzi mających liczne kontakty seksualne z wieloma partnerami. Dawcami krwi nie mogą być osoby chore na gruźlicę, choroby krwi, choroby serca i naczyń krwionośnych, choroby układu nerwowego, choroby gruczołów wydzielania wewnętrznego, a także osoby z przewlekłymi chorobami układu oddechowego, pokarmowego, moczowego, skóry; chorzy na choroby tropikalne, a także alkoholicy. Nie kwalifikują się również osoby leczone hormonem wzrostu, po przeszczepie rogówki lub posiadający w swojej rodzinie chorego na chorobę Creutzfeldta-Jakoba.
Nie można oddać krwi w ciągu 6 miesięcy po zabiegu operacyjnym oraz w ciągu 12 miesięcy po przetoczeniu krwi lub po wykonaniu tatuażu, przekłuciu różnych części ciała, akupunkturze. Przez okres 12 miesięcy nie mogą oddawać krwi osoby powracające z Afryki Środkowej i Zachodniej, Tajlandii, a także osoby zwolnione z zakładów karnych.

Pamiętaj, aby powiadomić lekarza o wszystkich wątpliwościach dotyczących stanu Twojego zdrowia. Możesz w ten sposób uchronić zdrowie swoje oraz przyszłego biorcy.

Tyle, że jest coś o chorobach skóry i przewlekłych chorobach płuc co też może się zawierać w tej grupie.
  Operacja wzroku
Co do badań to dopiero za tydzien.

OSOBA PODDAWANA ZABIEGOWI LASEROWEJ KOREKCJI WZROKU:
musi mieć ukończone 21 lat i ustabilizowaną wadę wzroku, (w zaleznosci od kliniki wiek jest 18 lub 21)
nie może być w ciąży i karmić piersią,
nie może mieć skłonności do tworzenia przerośniętych blizn (bliznowce),
nie może chorować na:
- cukrzycę
- choroby tkanki łącznej (tzw. kolagenozy) – np. reumatoidalne zapalenie stawów
- sklerodermię, toczeń, guzkowe zapalenie tętnic, łuszczyca, zespół Sjogrena
- choroby autoimmunologiczne
- choroby przebiegające z osłabieniem odporności organizmu
- atopię i silne alergie,
- wirusowe zapalenie rogówki
- półpasiec oczny
- jaskrę, zaćmę
- odwarstwienie siatkówki
- niektóre zwyrodnienia siatkówki
- stożek rogówki i inne zwyrodnienia rogówki
- niedobór wydzielania łez
- choroby naczyniowe oka
- oczopląs

dużo dokładniejsze przeciwskazania znajdziesz TUTAJ

A co do mojej wady to mam +7 +9. Duuuuzooo

Pozdro.
  Złożoność problemu skubania piór u ptaków
Wowo, na filmikach chodziło mi o przedstawienie efektu choroby ptaków jakim jest też i wyrywanie sobie piór. Z resztą powyższy tekst nie jest mojego autorstwa - podane jest kto jest jego autorem.
Chory zniekształcony dziób to przypadek akurat w tej sytuacji.

Choroba PBFD powodowana zakażeniem wirusem z grupy Circoviridae występuje głównie u dużych papug (kakadu, ary, żako) ale zdarza się też u papużek falistych oraz innych średnich i małych papug. Przypadki zakażenia znane są na całym świecie, a choroba ta dość często występuje u ptaków ozdobnych.

Objawy tej choroby są zróżnicowane i dlatego nie istnieje typowy obraz tej choroby która u różnych papug róznie może się oznajmiać.
U jednych widoczne sa przerosty i zniekształcenia rogówki dzioba, u innych zaś pióra wyrastają krzywo, bywają poskręcane jak i też wypadają u ptaków (zazwyczaj symetrycznie po obu stronach ciała), czasem ptaki pomagają sobie w wyrywaniu tych piór aczkolwiek nie w każdej formie tej choroby, gdyż dzieli ją się na mocniej i słabiej zaawansowana.
Podczas występowania tej choroby, mogą u ptaków wystąpić także zranienia gdyż ptaki te w tym okresie są wrażliwe na to nie posiadając upierzenia na niektórych partiach ciała. W miejscach wielokrotnego skaleczenia mogą powstać białe skorupowate złogi a po pewnym czasie i cysty piórowe które powstają podczas zapalenia skóry u ptaków, często powodowane przez gronkowce (bakterie).
  Dokuczliwy problem
Kiedyś miałem dokładnie takie same objawy i przeraziłem się obleśną przeźroczystą naroślą na jednym oku. Było to - o ile dobrze pamiętam - jakies wirusowe zapalenie rogówki (?) albo cos podobnego. Po kilku dniach zakraplania antybiotyków wszystko wróciło do normy bez jakichkolwiek negatywnych konsekwencji.
  Wirusowe zapalenie rogówki
Witam, Jestem mamą 3-letniej Amelki u której w marcu doszło do uszkodzenia rogówki a w następstwie do wirusowego zapalenia rogówki. Amelka przyjmowała doustnie Hewiran a do oczu zastosowano Virgan ( wcześniej Cusiviral), CornereGel, Chibrxin. W tej chwili oko jest jałowe, rogówka się nie barwi ale nadal stosujemy raz dziennie Virgan, 4 razy dziennie CornereGel i 2 razy dziennie Opatanol. Niestety wirus pozostawił plamęna rogówce położoną centralnie na źrenicy. Amelka obecnie słabo widzi na jedno oko. Czy jest ktoś kto może mi doradzić co można jeszcze zrobić dla mojego dziecka. Proszę o odpowiedź
  Przeciwwskazania do laserowej korekcji wady wzroku
Nie możesz być kandydatem do laserowej korekcji wady wzroku, jeśli:

- nie skończyłeś jeszcze 21 lat
- masz już 21 lat, ale Twoja wada wzroku wciąż ulega zmianie, radzimy poczekać aż wada ustabilizuje się
- jesteś w ciąży lub karmisz piersią swoje dziecko
- przyjmujesz stale leki zwane sterydami

Przeciwwskazaniem do wykonania laserowej korekcji wady wzroku są też niektóre przewlekłe choroby ogólne:

- cukrzyca
- choroby tkanki łącznej (tzw. kolagenozy) - np. reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń, sklerodermia, guzkowe zapalenie tętnic, zespół Sjogrena
- choroby autoimmunologiczne (np. niektóre choroby tarczycy, zapalenie Hashimoto, choroba Gravesa)
- choroby przebiegające z osłabieniem odporności organizmu
- atopia i silne alergie oraz trądzik różowaty (rosacea)
- czynne choroby infekcyjne
- osobnicza skłonność do tworzenia przerośniętych blizn, nazywanych bliznowcami
- wszczepiony rozrusznik serca

Jeśli przebyłeś wirusowe zapalenie rogówki, półpasiec oczny lub okulista rozpoznał u Ciebie jaskrę, zaćmę, odwarstwienie siatkówki, niektóre zwyrodnienia siatkówki, stożek rogówki lub inne zwyrodnienia rogówki, zespół suchego oka, choroby naczyniowe oka, krótkowzroczność wysoką zwyradniającą, oczopląs - nie możesz być kandydatem do laserowej korekcji wady wzroku.
  rozrzedzenie rogówki?
Witam, jeżeli zapalenie rogówki było na tle wirusowym to może to być przeciwwskazaniem do zabiegu laserowej korekcji. Jeżeli zapalenie miało tło nieinfekcyjne, a było spowodowane soczewkami kontaktowymi (np. niedotlenieniem), to należałoby zrobić przerwę w noszeniu soczewek. Dłuższa przerwa byłaby też konieczna przed zabiegiem. Pozdrawiam
  1
teraz panuje jakiś wirus. U mnie w pracy 4 osoby poległy na zapalenie spojówek.. wyglądają jak wampiry po prostu. A jeden z kolegów ma uszkodzoną rogówke i światłowstręt.
Trzymaj się Nixie. Przy takim zapaleniu trzeba uzbroić się w cierpliwość, bo trochę to trwa zanim się zaleczy.
  Czy po śmierci mogę zostać dawcą organów?
Ja nie wiem co ode mnie by chcieli, ale rogówkę może by zabrali? Albo są przeszczepy kończyn. Skoro nerki w trumnie nie potrzebne, ręce i nogi tez nie, no chyba, że ktos chce iśc do mauzoleum, jak Lenin i tak bez ręki byłoby głupio leżeć za szybą...

Karteczkę warto mieć, racja. Jeśli przyczynę NZJ znajdą, to tym bardziej. Poza tym liczy się też sama deklaracja i pogląd na sprawę. Może dzięki nam chorym, ktoś zdrowy zmieni punkt widzienia i coś do niego trafi.

edit:

Wg tego poniżej...nie sądze by nas wszystkich z CD i CU dało sie zdyskwalifikować:
[b]Kto może być dawcą?
Nie od każdego zmarłego można pobrać narządy. Kryteria, jakie potencjalny dawca musi spełnić, zależą od rodzaju pobieranego organu:

• dawca nerek: wiek 7 dni-70 lat, brak przewlekłych chorób nerek;

• dawca trzustki: wiek 5-50 lat, brak uzależnienia od alkoholu i brak zapalenia trzustki (w wywiadzie lekarskim);

• dawca wątroby: wiek 5-50 lat, hospitalizacja na OIOM nie dłuższa niż 7 dni;

• dawca serca: wiek poniżej 50 lat, brak rozległych uszkodzeń klatki piersiowej, brak chorób serca (w wywiadzie lekarskim), krótki czas pobytu na OlOM-ie;

• dawca płuc: wiek poniżej 55 lat, brak objawów zachłyśnięcia, brak uzależnienia od palenia tytoniu (w wywiadzie lekarskim), niestwierdzony uraz płuca lub brak operacji płuca, które ma być pobrane.

W każdym przypadku konieczne jest także spełnienie określonych parametrów fizjologicznych. Oddanie narządów wykluczają również uogólnione zakażenia bakteriami, grzybami lub wirusami, zwłaszcza WZW i HIV, nowotwory złośliwe, uogólniona miażdżyca, choroby układowe powodujące uszkodzenie narządów. Przeciwwskazaniami są ponadto: wiek powyżej 70 lat, nadciśnienie samoistne, cukrzyca, nadużywanie alkoholu i środków farmakologicznych uszkadzających organy, pochodzenie dawcy ze zwiększonych grup ryzyka zakażenia wirusem HIV (prostytutki, narkomani).[/b]
  Na pomoc piekącym i zaczerwienionym oczom
Masz wrażenie, że pod powiekami tkwi piasek, choć nic nie wpadło ci do oczu. Może szczypią, bo są przemęczone?

Uczucia takiego doświadcza wiele osób spędzających długie godziny przy komputerze. Jednak nie tylko on jest winny w przypadku zaczerwienienia, swędzenia, łzawienia oczu. Są także inne czynniki, które prowadzą do ich podrażnienia lub przemęczenia. Szkodzi im bowiem kurz, pył, dym papierosowy, ostre słońce, długie czytanie czy prowadzenie samochodu nocą, a także przebywanie w dusznych, przegrzanych pomieszczeniach.



Za mało łez

Łzy odżywiają i dotleniają rogówkę, chronią ją przed uszkodzeniem oraz drobnoustrojami. Ponadto oczyszczają oczy i umożliwiają im swobodne ruchy. Ale często zaczyna ich brakować z powodu zbyt rzadkiego mrugania powiekami, a dzieje się tak np. podczas czytania czy pracy przy komputerze. Wówczas oczy są źle nawilżone, więc ci dokuczają.

Jak sobie pomóc?
Rób przerwy w pracy. Pamiętaj o częstym mruganiu powiekami. Dbaj, by w pomieszczeniach, w których przebywasz, powietrze było wilgotne (często je wietrz, ustawiaj rośliny zwiększające wilgotność powietrza, np. papirus i bananowiec - wydzielają litr wody na dobę). Używaj tzw. sztucznych łez, żeby nawilżyć suche oczy. Preparat taki możesz stosować 3-4 razy dziennie.

Chore spojówki

Przezroczysta błona wyścielająca powieki od wewnątrz i powierzchnię gałki ocznej aż do rogówki to właśnie spójowka. Przyczyną jej zapalenia bywa suchość oczu, która zwiększa podatność na zakażenia bakteriami i wirusami. Powodem może być także przemęczenie wzroku lub podrażnienie oczu, spowodowane choćby niewłaściwym używaniem soczewek kontaktowych, nadmiarem słońca, a także alergia.

Jak sobie pomóc?
Zadbaj o dobre nawilżenie oczu. Sięgnij jednak także po krople łagodzące podrażnienia spojówek. Obkurczają naczynia krwionośne, likwidują obrzęk, pieczenie, świąd, wrażenie ciała obcego w oku. Przynoszą też ulgę przy alergicznym zapaleniu spojówek, ale nie pomagają, gdy przyczyną dolegliwości są bakterie. Wówczas konieczna jest wizyta u okulisty i podanie antybiotyku.

Źródło: Naj
  Spuchnięte oczy i łuszcząca się skóra
Dostałam się dzisiaj bez terminu do okulisty. Diagnoza: wirusowe zapalenie rogówki i niestety do drugiego oczka też się już przeniosło dostałam kropeli, 3 maści do oczu i zobaczymy co dalej będzie...mam nadzieje, że szybko mi to przejdzie
  Spotkanie w Krakowie - 27 X 2007
Ja niestety nie przyjadę... Powód: wirusowe zapalenie rogówki w jednym i drugim oczku...ale kapa naprawde bardzo mi przykro, gdyż tak czekałam na to spotkanie by Was poznać i wogóle a tu taki pech
  Akcje Honorowega Dawstwa Krwi
Kto może zostać krwiodawcą

Obowiązująca w medycynie od czasów starożytnych zasada primum non nocere (przede wszystkim nie szkodzić) nie straciła na aktualności i jest naczelną zasadą także w służbie krwi. Zapewnienie bezpieczeństwa dawcy i bezpieczeństwa biorcy, zgodnie z zasadami kwalifikowania, określonymi przez Krajowe Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa, jest obowiązkiem każdego punktu krwiodawstwa. Aby stwierdzić, czy upust krwi nie spowoduje uszczerbku na zdrowiu dawcy oraz czy przetaczana krew nie będzie przyczyną zakażenia biorcy wszyscy krwiodawcy poddawani są badaniom lekarskim i laboratoryjnym.

Granicą wieku dla dawców jest przedział 18-65 lat. Jednorazowa donacja nie przekracza 450 ml i nie może odbywać się częściej niż raz na 2 miesiące.

KTO NIE MOŻE ZOSTAĆ KRWIODAWCĄ?
Krwiodawcą nie może zostać nosiciel wirusa HIV oraz nosiciele wirusów zapalenia wątroby typu B i C, a także osoby zakażone chorobami wenerycznymi. Wyklucza się osoby z tzw. grup podwyższonego ryzyka m.in. narkomanów, homoseksualistów oraz ludzi mających liczne kontakty seksualne z wieloma partnerami. Dawcami krwi nie mogą być osoby chore na gruźlicę, choroby krwi, choroby serca i naczyń krwionośnych, choroby układu nerwowego, choroby gruczołów wydzielania wewnętrznego, a także osoby z przewlekłymi chorobami układu oddechowego, pokarmowego, moczowego, skóry; chorzy na choroby tropikalne, a także alkoholicy. Nie kwalifikują się również osoby leczone hormonem wzrostu, po przeszczepie rogówki lub posiadający w swojej rodzinie chorego na chorobę Creutzfeldta-Jakoba.
Nie można oddać krwi w ciągu 6 miesięcy po zabiegu operacyjnym oraz w ciągu 12 miesięcy po przetoczeniu krwi lub po wykonaniu tatuażu, przekłuciu różnych części ciała, akupunkturze. Przez okres 12 miesięcy nie mogą oddawać krwi osoby powracające z Afryki Środkowej i Zachodniej, Tajlandii, a także osoby zwolnione z zakładów karnych.

Pamiętaj, aby powiadomić lekarza o wszystkich wątpliwościach dotyczących stanu Twojego zdrowia. Możesz w ten sposób uchronić zdrowie swoje oraz przyszłego biorcy.
  Akcje Honorowega Dawstwa Krwi
Poważne choroby wykluczają oddawanie krwi.
Obowiązująca w medycynie od czasów starożytnych zasada primum non nocere (przede wszystkim nie szkodzić) nie straciła na aktualności i jest naczelną zasadą także w służbie krwi. Zapewnienie bezpieczeństwa dawcy i bezpieczeństwa biorcy, zgodnie z zasadami kwalifikowania, określonymi przez Krajowe Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa, jest obowiązkiem każdego punktu krwiodawstwa. Aby stwierdzić, czy upust krwi nie spowoduje uszczerbku na zdrowiu dawcy oraz czy przetaczana krew nie będzie przyczyną zakażenia biorcy wszyscy krwiodawcy poddawani są badaniom lekarskim i laboratoryjnym.

Granicą wieku dla dawców jest przedział 18-65 lat. Jednorazowa donacja nie przekracza 450 ml i nie może odbywać się częściej niż raz na 2 miesiące.

KTO NIE MOŻE ZOSTAĆ KRWIODAWCĄ? Krwiodawcą nie może zostać nosiciel wirusa HIV oraz nosiciele wirusów zapalenia wątroby typu B i C, a także osoby zakażone chorobami wenerycznymi. Wyklucza się osoby z tzw. grup podwyższonego ryzyka m.in. narkomanów, homoseksualistów oraz ludzi mających liczne kontakty seksualne z wieloma partnerami. Dawcami krwi nie mogą być osoby chore na gruźlicę, choroby krwi, choroby serca i naczyń krwionośnych, choroby układu nerwowego, choroby gruczołów wydzielania wewnętrznego, a także osoby z przewlekłymi chorobami układu oddechowego, pokarmowego, moczowego, skóry; chorzy na choroby tropikalne, a także alkoholicy. Nie kwalifikują się również osoby leczone hormonem wzrostu, po przeszczepie rogówki lub posiadający w swojej rodzinie chorego na chorobę Creutzfeldta-Jakoba.
Nie można oddać krwi w ciągu 6 miesięcy po zabiegu operacyjnym oraz w ciągu 12 miesięcy po przetoczeniu krwi lub po wykonaniu tatuażu, przekłuciu różnych części ciała, akupunkturze. Przez okres 12 miesięcy nie mogą oddawać krwi osoby powracające z Afryki Środkowej i Zachodniej, Tajlandii, a także osoby zwolnione z zakładów karnych.

Pamiętaj, aby powiadomić lekarza o wszystkich wątpliwościach dotyczących stanu Twojego zdrowia. Możesz w ten sposób uchronić zdrowie swoje oraz przyszłego biorcy.
O tym kto moze oddac krew decyduje wyłącznei kekarz. Ja na to nie mam wpływu ,nie mam też bezpośredniego kontaktu z dawcą.fakt że takei podejśćie jest nieuczciwe.
Dorsi
  Choroba Rubartha
Zakaźne zapalenie wątroby psów - Choroba Rubartha
Zakaźne zapalenie wątroby psów (hepatitis contagiosa canis) zwane też chorobą Rubartha, to choroba zakaźna psów przebiegająca z objawami gorączki, zapalenia wątroby, drgawek, śpiączki, leukopenii, zaburzeń żołądkowo-jelitowych (wymioty i biegunka), osowieniem, apatią, wybroczynami i wylewami krwawymi na błonach śluzowych. U psów wiele zakażeń przebiega bezobjawowo, oraz podobno może również współistnieć z zakażeniem wirusem nosówki.

Czynnikiem zakaźnym jest tutaj adenowirus CAV-1 (Canine adenovirus 1), bezotoczkowy wirus niewrażliwy na działanie czynników zewnętrznych. W środowisku zewnętrznym przeżywa nawet do kilku miesięcy, co ma znaczenie w rozprzestrzenianiu się choroby Rubartha. Wirus najchętniej atakuje komórki śródbłonkowe w takich narządach jak wątroba, nerki, śledziona, i płuca, wywołując tym charakterystyczne objawy. Po przechorowaniu choroby Rubartha, mogą również pozostać takie objawy jak zmiany w nerkach (reakcje kompleksów immunologicznych) oraz charakterystyczne blue eye - niebieskie oko (zmętnienie rogówki).

Na chorobę Rubartha wrażliwe są psy w każdym wieku, jednak najbardziej zagrożone są szczeniaki. Okres wylęgania choroby wynosi 4 - 9 dni. Źródłem zakażenia są chore psy oraz bezobjawowi nosiciele, którzy wydalają go wraz ze śliną, moczem i kałem. Również ozdrowieńcy wydalają wirus z moczem przez około 6 missięcy. Należy pamiętać, że wirus choroby Rubartha został stwierdzony w ektopasożytach (pchły), co należy mieć na uwadze przy rozpatrywaniu dróg szerzenia się choroby.

Wrotami zakażenia mogą być jama nosowa, gardło i spojówki, chociaż wirus pokonuje również barierę łożyskową i przedostaje się od matki do płodu wywołując u nowo narodzonych szczeniąt zakażenie ogólne. Podstawowe znaczenie ma kontakt bezpośredni (pies od psa) i pośredni (pies w zakażonym otoczeniu) drogą alimentarną (pokarmową) poprzez kontakt ze śliną, moczem i kałem.

Rokowanie zależy w dużym stopniu od nasilenia objawów, śmiertelność może sięgać 100% u małych szczeniąt. W postępowaniu zapobiegawczym należy uwzględnić szczepienia ochronne, izolowanie osobników chorych i nosicieli od psów zdrowych, oraz izolowanie psów zdrowych od miejsc skażonych wymiocinami i biegunką psów chorych w związku z dużą przeżywalnością wirusa w środowisku zewnętrznym.

Na tą chorobę zmarł pies mojej siostry ciotecznej. Tzn. przyszły pies. Pewnego dnia szła ze mną do tej pani, która miała szczeniaki i ona jej powiedziała o tym, że piesek nie żyje właśnie z powodu tej choroby
  Ślepka
Odnawiam watek. Jako ze w mojej lecznicy zaczela pracowac jedna z mlodych asystentek dr. Garncarza i udalo mi sie z nia umowic, a jest to osoba mloda i "kontaktowa", czyli potrafiaca przekazac wiadomosci, to podziele sie z Wami tym czego sie na przykladzie Owcy dowiedzialam.
1) Grudkowe zapalenie jest pochodzenia wirusowego. U mlodych psow czesto sie zdarza i najczesciej leczenie "kropelkowe" jest skuteczne - po okresie dorastania problem mija. W skrajnych przypadkach i u psow starszych trzeba zrobic zabieg. Tu moj blad - dalam sie mojemu poprzedniemu wetowi namowic na zabieg "od razu" Nie czesto, ale sie zdarza, jako ze wirusy mutuja i jest ich kilka co najmniej odmian, ze zapalenie grudkowe nawraca i zabawa zaczyna sie od nowa - niestety nasz przypadek, choc grud w tej chwili jest malenko.
2) Za waskie kanaliki lzowe. Jak wiecie z tego watku szukalam odpowiedzi na pytanie "dlaczego w pewnym momencie sie zatkaly, choc byly drozne?". Jest na to logiczna odpowiedz - kanaliki przechodza do nocha "gorna szczeka" i wyrastanie najwiekszych zebow trzonowych, pod koniec okresu dorastania moze spowodowac ograniczenie przestrzeni i w efekcie prztkanie kanalikow. Mozna je plukac pod cisnieniem, ale jest to zabieg w znieczuleniu/narkozie. My bedziemy teraz walczyc antybiotykowo. Bo problem polega na tym, ze w zatkanych kanalikach jest raj dla bakterii beztlenowych - stad wyplyw tzw. brazow. Za pare tygodni bedzie wiadomo jak nam sie powiodlo
3) "Chmurki" na rogowce. Z tego co mowil dr. Garncarz i powtorzyla tym razem pani doktor nie do konca znana jest przyczyna ich powstawania. Wiaze sie z bledna gospodarka lipidowa w organizmie. To co widzimy jako biala chmurke, lub kreseczke to odkladajace sie w rogowce trojglicerydy. Sa rasy predysponowane do tej przypadlosci i jedna z tych ras jest Owczarek Niemiecki i jego "pochodne", czyli takze nasze psy. Na szczescie nie jest to niebezpieczne. Trzeba tylko obserwowac, czy sie nie rozrasta, szczegolnie u starszych psow. Male chmurki nie ograniczaja widzenia i w zaden sposob psu nie przeszkadzaja. Jesli problem sie nasila, to trzeba sie skontaktowac z okulista.
No to tyle moich madrosci z ostatniego spotkania
  Główne choroby królików
Myksomatoza jest to choroba wywołana przez wirusy. Wirus wywołujący to schorzenie przenoszony jest głównie przez owady kłujące (komary, pchły) i roztocza. Choroba rozprzestrzenia się bardzo szybko. Do podstawowych objawów należy zaliczyć: zakaźne zapalenie spojówek, wypływ z oczu i obrzęg powiek a póżniej głowy oraz uszu. W ostrej postaci choroby temperatura ciała wzrasta do 43 stopni Celcjusza, króliki przestają jeść i pić, chudną i padają. Śmiertelność dochodzi do 100%.

Pomór królików jest to choroba wirusowa. Charakteryzuje się bardzo ostrym przebiegiem. W ciągu 48, a nawet 18 - 36 godzin od zakażenia dochodzi do śmierci zwierzęcia. Na 2 - 3 godziny przed upadkiem obserwuje się u zwierząt gwałtowne osłabienie i duszności. Pojawia się wyciek z nosa, przybierający formę krwawą, pienistą. Często przed śmiercią króliki wykonują gwałtowne ruchy. Do zakażenia dochodzi bardzo łatwo poprzez kontakt bezpośredni kontakt ze zwierzętami chorymi. Bardzo często do zakażenia dochodzi za pośrednictwem legowiska, pokarmu a nawet innych zwierząt i opiekuna. Śmiertelność dochodzi do 100%.

Katar zakaźny

Pałeczki posocznicy krwotocznej (Pasterella multocida) wywołujące to schorzenie występują w bardzo szerokim zakresie w przyrodzie, nabierają właściwosci chorobotwórczych z chwilą osłabienia naturalnej odporności zwierząt. Pierwszym objawem choroby jest wodnisty wyciek z nosa, który w dalszej kolejności staje się śluzowaty, a w końcu ropny. Króliki kichają i zaczynają kaszleć. Rozwija się zapalenie rogówki oka, zapalenie spojówki - oczy są zaropiałe. Na głowie mogą wystąpić obrzęki, wskutek zbierania się ropy.

Do chorób królików zalicza się również choroby inwazyjne wywołane przez pasożyty wewnętrzne lub zewnętrzne oraz grzybice wywołane przez różne gatunki grzybów. Mając na uwadze troskę o zdrowie królików należy pamiętać o tym, aby przy zaobserwowaniu u nich zmian chorobowych niezwłocznie zgłosić się do lekarza weterynarii.

Króliki należą do zwierząt stosunkowo mało odpornych na choroby. Bardzo ważne jest zatem zapobieganie chorobom, ponieważ w ten sposób możemy uniknąć wystąpienia wielu chorób i związanych z tym strat w postaci śmierci zwierzaka lub kosztów leczenia. Dlatego też dla uniknięcia chorób opiekun powinien pamiętać o profilaktyce mającej na celu zapobieganie i zabezpieczanie zwierząt przed chorobami. S z c z e p i e n i a o c h r o n n e skutecznie zapobiegają występowaniu wielu groźnych chorób, stosuje się je zapobiegawczo, uodparniając zdrowe króliki. Osobą uprawnioną do rzeprowadzania szczepień jest lekarz weterynarii, który przeprowadza indywidualną ocenę stanu zdrowia królika oraz ustala program szczepień.
  Dyskwalifikacja trwała.
Powodem dyskwalifikacji trwałej są:

- resekcja żołądka
- leczenie krwią i preparatami krwiopochodnymi, uodparnianie krwinkami czerwonymi

Choroby układu krążenia a w tym:

- wada serca,
- choroba niedokrwienna mięśnia sercowego,
- stan po zawale,
- zaburzenia rytmu serca,
- zapalenie wsierdzia,
- choroby mięśnia sercowego (kardiomiopatie),
- gorączka reumatyczna,
- niewydolność krążenia,
- miażdżyca znacznego stopnia,
- choroby pochodzenia naczyniowo-mózgowego (stan po udarze mózgu),
- przewlekłe choroby naczyń obwodowych (choroby tętnic, nawracające zapalenia żył),
- przewlekłe choroby układu oddechowego,
- ostre i przewlekłe choroby miąższu wątroby,
- przewlekłe biegunki jeśli nie są wywołane zakażeniem jelitowym lub reakcją alergiczną,
- przewlekłe choroby układu moczowego z wyjątkiem kamicy nerkowej,
- choroby związane z gruczołami wydzielania wewnętrznego i zaburzeniami przemiany materii takie jak: cukrzyca, choroba Cushinga, Gravesa-Basedowa, itp.

Choroby układu nerwowego takie jak:
- padaczka,
- organiczne schorzenia układu nerwowego,
- ciężkie nerwice wegetatywne,
- choroby psychiczne,
- przewlekłe choroby skóry takie jak łuszczyca,
- kolagenozy,
- nowotwory złośliwe,
- choroby krwi i układu krwiotwórczego,
- kiła - zarówno wrodzona jak i nabyta, niezależnie od wyników leczenia i czasu zachorowania

Choroby wątroby, a w tym:
- przebyte wirusowe zapalenie wątroby,
- żółtaczka o niejasnej etiologii (przyczynie),
- dodatnie testy HBs i anty-HCV,
- wysokie wartości aminotransferazy alaninowej ALAT,
- gdy istnieją jakiekolwiek podejrzenia nosicielstwa czynników wirusowego zapalenia wątroby,
- nosicielstwo wirusa HIV oraz zespół nabytego upośledzenia odporności (AIDS)

Przynależność do grup wysokiego ryzyka zachorowalności na AIDS, w tym:
- homoseksualiści,
- osoby uprawiające prostytucję,
- osoby często zmieniające partnerów seksualnych,
- narkomani,
- osoby cierpiące na hemofilię,
- osoby mające partnerów seksualnych z wyżej wymienionych grup,
- lekozależność, alkoholizm,
- przebycie choroby tropikalnej,
- przebycie malarii lub przyjmowanie leków przeciwmalarycznych babesioza, bruceloza, choroba Chagasa, ozena, promienica, tularemia,
- choroba Creutzfeldta-Jakoba (CJD) u osoby lub w rodzinie,
- leczenie hormonem wzrostu uzyskanym z ludzkich przysadek,
- przeszczep rogówki, opony twardej lub komórek układu nerwowego
  Oxycort A
OXYCORT A

SKŁAD
1 g maści do oczu zawiera 10 mg octanu hydrokortyzonu i 10 mg oksytetracykliny w postaci chlorowodorku.

SPOSÓB DZIAŁANIA
Preparat do stosowania dospojówkowego. Oksytetracyklina (antybiotyk tetracyklinowy) ma szeroki zakres działania bakteriostatycznego; działa na bakterie Gram-dodatnie, Gram-ujemne, Mycoplasma spp., Chlamydia spp., Treponema spp. Hydrokortyzon wywiera działanie przeciwzapalne, przeciwuczuleniowe i przeciwwysiękowe. Łagodzi świąd, pieczenie, światłowstręt i łzawienie. Preparat jest nieskuteczny w zakażeniach wywołanych przez
Pseudomonas aeruginosa i Proteus spp.

WSKAZANIA
Ostre i przewlekłe zakażenia bakteryjne brzegów powiek, stany uczuleniowe powiek i spojówek, stany zapalne twardówki i tęczówki. Stany zapalne ucha środkowego.

PRZECIWSKAZANIA
Nadwrażliwość na składniki preparatu, ostre zapalenie spojówek, jaskra pierwotna, schorzenia rogówki połączone z ubytkami nabłonka, choroby wirusowe (opryszczka, ospa wietrzna, wirusowe zapalenie rogówki), grzybicze i gruźlicze choroby oczu. W ciąży stosować jedynie w przypadkach, gdy przewidywane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Ostrożnie stosować w okresie karmienia piersią.

DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE
Niekiedy reakcje uczuleniowe lub podrażnienie (świąd, pieczenie oczu, łzawienie, zaczerwienie spojówek, przejściowe niewyraźne widzenie) oraz zwiększenie ciśnienia śródgałkowego (ryzyko jaskry, uszkodzenia nerwu wzrokowego i zaćmy podtorebkowej). Przy długotrwałym stosowaniu może wystąpić grzybicze owrzodzenie rogówki i nadkażenie opornymi szczepami bakterii.

INTERAKCJE
Nie stwierdzono przy miejscowym stosowaniu.


www.jelfa.com.pl
  biała plamka na tęczówce
Może to zapalenie wirusowe rogówki ??
  Corneal abrasion, Recurrent corneal erosion, prosze o inform
Witam wszystkich. Mam taki problem w listopadzie zlapalem wirusowe zapalenie rogowki, oczywiscie bylem u okulisty dostalem kropelki i antybiotyk, bralem to tak jak lekarz nakazal, po dwoch dniach podczas wizyty kontrolnej, moglem juz zdjac opatrunek z oka, ale leki jeszcze przyjmowalem przez 10 dni. Po tym okresie bylo ok przez 2 tyg., rano podczas mycia twarzy dotknalem mocniej swego oka i od nowa to samo, czerwone oko, bol, lzawienie, wtedy poszedlem do innego okulisty, stwierdzial, ze na rogowce jest blizna i prawdopodobnie nablonek nie wyksztalcil sie jeszcze tak dobrze, ze poprzez mocniejsze dotkniecie oderwalem go z oka, dostalem leki i po 10 dniach do kontroli (a doktor powiedziala, ze jak nie wyksztalci sie nablonek to zeskrobie go igla), kontrol przyniosla dobe wyniki dla mnie (jak sie okazalo z czasem nie tak do konca). Do oka w dalszym ciagu wpuszczalem kropelki nawilzajace i przez jakis czas wpuszczalem jeszcze witamine D. Po miesiacu mialem wyjechac do Anglii, jednakze dzien przed wyjazdem poczulem, ze zokiem znowu cos nie tak, wizyta u okulisty nie potwierdzila moich obaw. I teraz po 3 tyg. w pobytu w Anglii obudzilem sie w nocy otworzylem oko i chlast, poczulem od razu, ze cos nie tak. Oko czerwone, swiatlowstret, bol, a wiec do lekarza, skierowanie na emergency eye, bardzo fachowa opieka (podkreslam) i okulista od razu zeskrobuje mi pierwsza warstwe nablonka (takim wacikiem, w Polsce nie jestem pewnyale, chyba robi sie to igla, mysle, ze ten polski sposob jest troche niebiezpieczny i bardziej strachliwy dla pacjenta). Do oka na 24 h dostalem : antybiotyk, kropelki przeciwbolowe, jakas masc i zaklejone to zostalo prawie jak mumia. Nastepnego dnia zdjalem opatrunek (nie bede rozpisywal sie jak to wszystko lacznie z zabiegiem bolalo i nadal boli), mam antybiotyk na tydzien (4 x dziennie w kropelkach Chloramphenicol) i zel 6 x dziennie na 3 m-ce Viscotears. I teraz najwazniejsze jak dlugo moze trwac takie leczenie bo zaczynam sie zalamywac (nie moge isc do pracy, a po to tu przyjechalem), bardzo slabo widze na to oko (wszystko za mgla, moze to wina lekow, tak mysle), jestem 4 dzien po tym zabiegu, oko wyglada okropnie, doslownie krwawe, spuchniete powieki, dalej swiatlowstret (chociaz tak jakby dzisiaj juz troszke mniej). Przepraszam za taki elaborat, ale chcialem wszystko dokladnie opisac, jakby ktos chcial zdjecia oka (zrobione komorka) to moge przeslac na meila. Prosze o podpowiedzi i rady jak dalej zyc, zeby mi sie to nie odnawialo. Pozdrawiam i czekam na odpowiedzi
  Przeciwwskazania do laserowej korekcji wady wzroku
Witam, wirusowe zapalenia rogówki są przeciwwskazaniem do zabiegu laserowej korekcji. Większość wirusowych zapaleń wykazuje tendencje do nawrotów, a operacja na oku może tym nawrotom sprzyjać. Pozdrawiam
  wirusowe zapalenie rogówki
Witam.
Chciałabym się dowiedzieć, czy możliwa jest laserowa korekcja wady wzroku (astygmatyzm i krótkowzroczność) po kilkakrotnym zapaleniu rogówki. W dolnej części rogówki są drobne blizny.
Bardzo dziękuję za odpowiedż.
Agnieszka
  Remicade potrzebne INFO
Dzia3anie niepo??dane to do?a czeste: reakcje poinfuzyjne (duszno?a, pokrzywka, ból g3owy), zw3aszcza po pierwszym i drugiemu podaniu leku. Dlatego chory powinien bya obserwowany przec conajmniej dwie godziny po zakonczeniu wlewu. Infliximab powoduje wzrost podatno?ci na zaka?enia szczególnie wirusowe. Pojawia sie mo?e tak?e , gor?czka, zawroty g3owy, zaczerwienienie twarzy, nudno?ci, biegunka, bóle brzucha, dyspepsja, zaburzenia czynno?ci w?troby, wzmo?one pocenie, sucho?a skóry, znu?enie, ból w klatce piersiowej. Rzadziej pojawiaj? sie ropinie zaka?enie tkanki 3?cznej, zaburzenia procesów gojenia, gru1lica, zaka?enia grzybicze, pojawienie sie autoprzeciwcia3, zespó3 toczniopodobny, zaburzenia uk3adu dope3niacza, niedokrwisto?a, leukopenia, uogólnione powiekszenie wez3ów ch3onnych, limfocytoza, limfopenia, neutropenia, ma3op3ytkowo?a, depresja, spl?tanie, pobudzenie, amnezja, apatia, zaburzenia pamieci, senno?a, pogorszenie procesów demielinizacyjnych sugeruj?cych stwardnienie rozsiane, zapalenie spojówek, zapalenie spojówek i rogówki, zapalenie b3ony naczyniowej oka, wybroczyny, krwiaki, nadci?nienie tetnicze, niedoci?nienie tetnicze, omdlenia, zakrzepowe zapalenie ?y3, bradykardia, ko3atanie serca, sinica, skurcz naczyn, niedokrwienie obwodowe, zaburzenia rytmu serca, nasilenie niewydolno?ci serca, krwawienie z nosa, skurcz oskrzeli, zapalenie op3ucnej, obrzek p3uc, zaparcia, refluks ?o3?dkowo-prze3ykowy, zapalenie warg, zapalenie uchy3ka, zapalenie pecherzyka ?ó3ciowego, grzybica skóry, paznokci, wyprysk, 3ojotok, jeczmien, wysypka pecherzowa, czyraczno?a, obrzek oko3ooczodo3owy, hiperkeratoza, tr?dzik ró?owaty, brodawka, nieprawid3owa pigmentacja skóry, 3ysienie, bóle mie?ni, bóle stawów, zaka?enia uk3adu moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pochwy, uderzenia gor?ca, bóle, dreszcze, reakcje w miejscu podania, zaka?enia oportunistyczne.
To powy?ej to cytat. Jak czesto pojawiaj? sie poszczególne reakcje uboczne musia3abym poczytaa.
Odno?nie badan
Przed rozpoczeciem leczenia nale?y przebadaa chorych w kierunku wystepowania czynnej lub ukrytej gru1licy. Cie?ka niewydolno?a serca jest bezwzglednym przeciwskazaniam za? w przypadku chorych z 3agodn? i umiarkowan? niewydolno?ci? serca nale?y zachowaa szczególn? ostro?no?a. W trakcie leczenia i co najmniej 6 miesiecy po nale?y stosowaa skuteczn? antykoncepcje u kobiet. W tym samym okresie nie jest wskazane karmienie piersi?
—ycze powodzenie
Mamcia
  Choroby
Zwykłe choroby:

Katar-Zwykły katar,jednak nie leczony(szczególnie u szczeniaków) może doprowadzić do Grypy

Grypa-Zwykła grypa,nie jest aż tak niebezpieczna chyba że dla szczeniaków.

Zapalenie płuc-Niebezpieczna dla szczeniaków i starszych wilków.

Zapalenie ucha-Zwykłe zapalenie ucha.Może doprowadzić do głuchoty.

Akryl-Oczy najpierw łzawią,potem ropieją.Nie leczone może doprowadzić do ślepoty.

Erka-Zwykła gorączka

Uczulenie na ...-wilki mogą być uczulone na pyłki kwiatów itp. Objawy to swędzenie i czerwone plamy,niekiedy też wypadanie sierści.

Chorby genetyczne:

Gerda-wilk ma wtedy króche i łamliwe kości

Lotus-częste zmiany nastrojów,w zaawansowanym stopiniu również halucynacje i krwawienie z nosa.

Rak ...-Śmiertelna choroba dla wszystkich wilków chyba że zostanie wyktryta w bardzo wczesnym etapie.

Czata-choroba genetyczna; niektórym wilkom z tą chorbą często płynie krew z oczu i nosa oraz powoduje osłabienie organizmu

Inne:

Wścieklizna-wirusowa, zawsze śmiertelna choroba zakaźna zwierząt (niektórych ssaków); zwierzę może być zarówno gwałtowne jak i ciche (postać porażenna)

Nosówka-jest zakaźną, wysoce zaraźliwą, ostrą, posocznicową chorobą psowatych, wywoływaną przez wirus, z komplikacjami w postaci wtórnych zakażeń bakteryjnych;
Objawy:
* Postać nieżytowa - zapalenie wszystkich błon śluzowych.
* Postać płucna - wypływ z nosa: surowiczy, ropny lub krwisty. Nieżytowe zapalenie płuc. Kaszel.
* Postać żołądkowo-jelitowa - zapalenie żołądka i jelit. Biegunka, wymioty. Cuchnący kał.
* Postać nerwowa - w efekcie zaatakowania mózgu mamy do czynienia z "dzikim" wzrokiem, brakiem świadomości, nadpobudliwością. Mogą wystąpić drgawki mięśniowe które mogą być połączone z obfitym ślinieniem się.
* Postać oczna - zapalenie spojówek, wyciek z worka spojówkowego surowiczo-ropny, wrzody i perforacja rogówki.
* Postać skórna - (osutkowa) na skórze brzucha, po wewnetrznej stronie ud powstają pęcherzyki ropne, które po zaschnięciu tworzą strupki. Takie pęcherzyki mogą wystąpić w okolicach oczu, otworów nosowych i na wargach.
  PRK, Lasik, Lasek - czyli zabiegi korekcji wady refrakcji
Pozwoliłam sobie skopiować wiadomość prywatną jednego z użytkowników:
Obawiam się, że kiedyś mnie też to może czekać. Ale interesują mnie dwie rzeczy: nie boisz się, że zabieg może się nie udać? Ja słyszałem od różnych osób, że po takiej operacji bardzo często są powikłania a w najgorszym wypadku mozna stracić nawet wzrok? Czy lekarz Ci o tym wspominał, bo chciałbym te plotki po prostu zweryfikować. Druga sprawa - na czym polegają badania kwalifikujace do zabiegu? Czy orientujesz się w przeciwwskazaniach?

1. Obawa. Jest, ale trzy czynniki pozwalają ją uciszyć - pierwszy, najbardziej naglący: nie mogę znieść świadomości, że mój uszkodzony zmysł wzroku zabiera mi spory % życia, że nie potrafię wszystkich bodźców zmysłowych odbierać w pełni. Po drugie - nie cierpię okularów, czuję się w nich, jakbym była maszyną albo gorzej - kaleką, ciągle podłączoną do respiratora Po trzecie - klinikę okulistyczną, do której zostałam skierowana, zarekomendowała mi osoba bardzo ceniona przez pacjentów i środowisko zawodowe.
2. Powikłania. Wręcz odwrotnie - ryzyko szacuje się w zaokrągleniu na 2 procent, a dotyczy ono przede wszystkim osób z wadą wzroku przekraczającą 6 dioptrii oraz z wyjątkowo cienką rogówką.
Cytuję za ulotką:
"Powikłania mogące wystąpić we wszystkich typach zabiegów to: nadkorekcja lub niedokrekcja, częściowa regresja uzyskanego efektu refrakcyjnego (nawrót wady), obniżenie ostrości wzroku pomimo pełnego wyrównania wady refrakcji, astygmatyzm nieregularny, podwyższone ciśnienie śródgałkowe związane z koniecznością stosowania preparatów steroidowych, przymglenie rogówki, zapalenie rogówki, wysychanie nabłonka rogówki, rozszczepienie światła zwłaszcza w nocy, osłabienie poczucia kontrastu" - wszystko normalną czcionka Marne pocieszenie, wiem, niemniej jednak o utracie wzroku mowy nie ma.
3. Lekarz. Owszem, lekarzowi nie można zatajać takich informacji. Poza tym, każdy zgłaszający się do kliniki otrzymuje bezpłatną broszurę informacyjną, rzetelnie opisującą różne aspekty zabiegu i polecenie zapoznania się z jej treścią, by zdawał sobie sprawę, z ryzyka, jakie podejmuje.
4. Przeciwwskazania. Przeciwwskazaniem do wykonania zabiegu jest:
- jaskra, odwarstwienie siatkówki, krótkowzroczność postępująca,
- ciąża, okres karmienia,
- schorzenia neurologiczne, reumatyczne,
- schorzenia autoimmunologiczne ( kolagenozy),
- schorzenia skóry, schorzenia weneryczne,
- stany zapalne zębów i dziąseł,
- cukrzyca, schorzenia tarczycy i nadnerczy,
- skaza krwotoczna, białaczka, choroby pasożytnicze,
- uzależnienie od leków, alkoholu, narkotyków,
- stany zapalne ucha, gardła, nosa,
- choroby nowotworowe, AIDS,
- zakażenie wirusem opryszczki,
- rozrusznik serca.
Dodatkowo na broszurce zamieszczono polecenie, by poinformować o ewentualnych schorzeniach niewspomnianych wyżej.
Ufff...

[ Dodano: 2008-08-25, 21:58 ]
  Jak stosowałem metodę Siemionowej – osobiste doświadczenia.
Czytam te Wasze posty i kubki smakowe pracują jak oszalałe (jeszcze dzisiaj nic nie jadłam, nie miałam kiedy)! Bardzo spodobał mi sie pomyśł zamieszczania przepisów na sprawdzone jedzonko, ale może nie na tym profilu bo przeciez sam tytuł mówi, że tu jest wymiana doświadczeń z kuracji Siemionowej!
Może na stronie IGYA stworzyć dodatkowy o jedzonku.....mniam!

Poczytałam Wasze wpisy i mam dokładnie tak samo! Chudnę co mi nie odpowiada , i słabnę!
W niedzielę robiliśmy po dwóch tygodniach oczyszczania dehelmityzację zasadniczą.....i Mona miała rację, nie było źle! Strach ma wielki oczy, bałam sie tego duszenia, kaszlu i innych skutków..... były niewielkie!
Ogólnie powiem, że pasożytów jakby wcale! Po Waszych doświadczeniach i przeczytaniu książki sądziłam że będzie tego więcej.....no może to i dobrze, ale odrazu pomyslałam, że widocznie jesteśmy zagrzybieni!
Napiszę tylko ku przestrodze podchodzących do tego oczyszczania, aby zaopatrzyli się we wszyskie składniki, możliwe dostępne! Ja włączyłam stewię i glinkę dopiero po półtora tygodnia bo wcześniej nie miałam ! Błąd!
Pisałam wcześniej że zrobiła mi się na rękach boląca, piecząca skorupa! Do tego nogi dostały jakiś trupi kolor i łuszczą mi sie okropnie.....może to szalejące po organizmie grzyby - bo z grzybicą mam problem od operacji jajnika! Naprawdę ważne jest aby zgromadzić wszystkie "elementy" kuracji!

Córka moja ma nadal wzdęty brzuch , no nie tak jak przed oczyszczaniem, ale jednak! Odkryłam jednak przy okazji wyglądania pasożytów, że moje dziecko prawie nie gryzie! Dosłownie całe kawałki pożywienia wydala....chyba, że jest to związane z jakąś drażliwością jelita i nie trawianiem?
Mężowi wchłoneła się narośl (taka mięsna, rosnąca powoli, pozostałość po wyprysku od ponad roku) na łuku brwiowym , schudł i NIE CHRAPIE ! - może dlatego tez spokojniej śpimy...hi,hi,hi
Niestety dopadło go wirusowe zapalenie rogówki a potem jeszcze się przeziębił! Miał temperaturę! Co ciekawe lekarka która go badała powiedziała, że ma się nie oczyszczać tylko wrócić do normalnego jedzenia...chora facetka! Na szczęście tak nie zrobił, ale jadł leki które mu zapisała.....oczywiście organizm zareagował (tak sądzę) ropnymi malutkimi wypryskami na nogach!
Oczyszcamy się jeszczsze przez tydzień! Wierzę, że będzie super!

Mona zaszczeliła mnie tymi robakami w bananach! Co do orzechów, to faktycznie są tam pleśnie, ale chyba sparzanie ich przed jedzeniem, jest jakims środkiem zapobiegawczym?!

Dorka pytała się Mony o jedzenie cukru i mięska!
Jeśli o mnie chodzi powiem tak: w miarę możliwości będziemy ograniczać! Stewia zagości za stałe, miód tez jest pychotka! Co do mięska.....no ja nie dam rady, będzie jedzone, ale odpowiednio łączone, no i nie w takich ilościach jak wcześniej! - bies pewnie się krzywi !

Acha.....pytałam się wcześniej o nalewkę z orzecha! Kupiłam tą z gożdzikiem i piołunem! Czy ktoś wie jak ją potem pić? Siemionowa pisze o własnej nalewce którą trzeba pic ZAWSZE raz w tygodniu po łyżeczce chyba (nie mam teraz przy sobie książki)! A jak tą kupną? Ona jest z firmy NOW. Czy ktoś wie jakie proporcje?

Życzę wszystkim duuuużo zdrowia
efka
  koci katar
Tzw. katar koci czyli zapalenie górnych dróg oddechowych wywoływane jest przez zakażenie:
wirusami:

herpeswirusem typu 1 (Feline Herpesvirus 1 = FHV-1)
caliciwirusem (Feline Calicivirus = FCV)
bakteriami z rodzaju Chlamydia, Mycoplasma, Pateurella, Bordatella
Większość przypadków kataru kociego jest skutkiem zakażenia herpeswirusem lub caliciwirusem, do których potem dołączają się bakterie. Zdarzają się także infekcje mieszane, wywołane przez oba wirusy oraz zapalenia wyłącznie bakteryjne.

Herpeswirus

Herpeswirus wraz z bakterią Chlamydia sp. może wywołać zmiany w obrębie oczu - bardzo silne, przewlekłe zapalenie spojówki oraz rogówki. Bardzo często, na skutek zniszczenia powierzchownej warstwy rogówki, pojawia się jedno- lub obustronnie, wrzód rogówki. Wypływ z oczu nasila się, jest gęsty, żółtobrązowy, oko jest stale przymknięte, bolesne. Nieleczony wrzód rogówki może nawet doprowadzić do zakażenia całej gałki ocznej i konieczności jej usunięcia.

U niektórych zwierząt wirus spowoduje nieodwracalne zmiany, których konsekwencją będzie pojawienie się przewlekłego zapalenia spojówek. U tych kotów przez całe życie będzie utrzymywał się niewielki wypływ z oczu oraz "zamglone spojrzenie". Co jakiś czas następuje pogorszenie, które łatwo ustępuje po podaniu leków. Niestety, nie ma możliwości wyleczenia takiego stanu, można go jedynie łagodzić poprzez odpowiednią, codzienną pielęgnację oczu.

Infekcja FHV-1 może także prowadzić do zaawansowanego zapalenia jamy nosowej. Wirusy, a potem także bakterie, powodują silne uszkodzenie nabłonka jamy nosowej oraz martwicę (obumarcie) części małżowin nosowych. Mimo tak poważnych zmian, większość kotów po kilku tygodniach zdrowieje, jednak choć ogólnie czują się one świetnie, pozostanie u nich trwałe, przewlekłe zapalenie jamy nosowej - objawiające się częstym kichaniem, "chrapaniem" przez nos i surowiczym wypływem z nosa. Podobnie jak w przypadku przewlekłego zapalenia spojówek, co jakiś czas dochodzi do pogorszenia stanu, wypływ staje się ropny, aptetyt i samopoczucie kota pogarszają się. Podanie leków poprawia stan, jednak nie doprowadza do całkowitego wyleczenia.

Caliciwirus

W przypadku zakażenia kota FCV bardzo często obserwujemy silne zapalenie jamy ustnej i dziąseł oraz występowanie nadżerek i owrzodzeń na języku, podniebieniu i łukach gardłowych. Są one bolesne, powodują obfite ślinienienie się i brzydki zapach z pyska. Najczęściej koty przestają jeść, co dodatkowo osłabia je.

W większości wypadków zmiany są bardzo powierzchowne i stosunkowo szybko znikają. Jednak zdarza się także, że prowadzą one w późniejszym okresie do rozwoju tzw. przewlekłego zapalenia jamy ustnej.

W przypadku silnej infekcji lub niskiej odporności organizmu, caliciwirus może doprowadzić do zapalenia oskrzeli i płuc, do którego dołączają się wkrótce także bakterie. Pojawia się silna gorączka, wyraźne problemy z oddychaniem. Kot jest apatyczny, nie ma apetytu ani pragnienia. Jest to poważny stan, który może doprowadzić do obrzęku płuc i śmierci kota.

Niezależnie od tego, który z wirusów jest odpowiedzialny za rozwój choroby, leczenie kataru kociego polega wyłącznie na łagodzeniu objawów i wspomaganiu organizmu w walce z wirusem.

FCV jest obecny w ślinie oraz łzach przez cały czas i taki kot-nosiciel jest stałym źródłem choroby dla innych kotów, niezależne od swojej kondycji czy samopoczucia
Natomiast FHV-1 pojawia się w ślinie, łzach i innych wydzielinach okresowo - na skutek stresu czy obniżenia odporności. Po kilku tygodniach wirus znowu znika z wydzielin, jednak nadal pozostaje w obrębie organizmu

To tyle gwoli wyjasnienia co to jest za dziadostwo, ale jaki jest przebieg , która forma i jak czesto są nawroty Ty wiesz najlepiej . Czym innym jest opieka nad jednym czym innym nad zarażoną szóstką. Zwłaszcza że moga zarażać sie wzajemnie . Powinnas skonsultować całą sprawę z wetem , , moze nawet nie koniecznie z tym który prowadzi twoje koty . Nie oczekuj ze ktokolwiek podejmnie za ciebie decyzje , W takich sytuacjach musimy radzić sobie sami , z naszymi możliwościami, sumieniem itd . Bo co mamy powiedzieć , ze dobro kotów jest najwazniejsze , że nie powinniśmy zadawać im cierpien w imie naszej żle pojętej miłości . To są trudne decyzje , nie mam odwagi ci cokiolwiek doradzać . Mogę sobie tylko próbować wyobrazic co czujesz . Trzymam mocno kciuki. Cokolwiek zrobisz jestem z tobą
  Nosówka
Nosówka (łac. Febris catarrhalis et nervosa canum lub Febris catarrhalis infectiosa canum) jest zakaźną, wysoce zaraźliwą, ostrą, posocznicową chorobą psowatych, wywoływaną przez wirus, z komplikacjami w postaci wtórnych zakażeń bakteryjnych.
Etiologia:
Powodem zachorowania jest wirus należący do jednej grupy z wirusami księgosuszu i odry. Wirus ten jest oporny na czynniki środowiskowe.

Źródła zakażenia i patogeneza:
Źródłem zakażenia są nosiciele i zwierzęta chore, które w wydzielinie z nosa wydalają duże ilości wirusa. Zakażenie następuje głównie metodą kropelkową czyli poprzez układ oddechowy. Możliwe jest przenoszenie mechaniczne wirusa przez człowieka.

Objawy:
Okres inkubacji wynosi 3 do 7 dni. Początek choroby wiąże się ze wzrostem temperatury ciała do 40 - 41 stopni.
Nosówkę dzielimy na następujące postacie: nieżytowa, płucna, żołądkowo-jelitowa, nerwowa, oczna, skórna. Podział ten jest w zależnośći od nasilenia objawów ze strony poszczególnych narządów.

-Postać nieżytowa - zapalenie wszystkich błon śluzowych.
-Postać płucna - wypływ z nosa: surowiczy, ropny lub krwisty. Nieżytowe zapalenie płuc. Kaszel.
-Postać żołądkowo-jelitowa - zapalenie żołądka i jelit. Biegunka, wymioty. Cuchnący kał.
-Postać nerwowa - w efekcie zaatakowania mózgu mamy do czynienia z "dzikim" wzrokiem, brakiem świadomości, nadpobudliwością. Mogą wystąpić drgawki mięśniowe które mogą być połączone z obfitym ślinieniem się.
-Postać oczna - zapalenie spojówek, wyciek z worka spojówkowego surowiczo-ropny, wrzody i perforacja rogówki.
-Postać skórna - (osutkowa) na skórze brzucha, po wewnetrznej stronie ud powstają pęcherzyki ropne, które po zaschnięciu tworzą strupki. Takie pęcherzyki mogą wystąpić w okolicach oczu, otworów nosowych i na wargach.

Zmiany anatomopatologiczne:
Najczęstsze zmiany widoczne podczas sekcji to: nieżytowe lub ropne zapalenie błony śluzowej górnych dróg oddechowych i płuc. Ostry nieżyt żołądka i jelit. Brak zmian w układzie nerwowym.

Rozpoznawanie:
Przy typowym przebiegu choroby oraz danych z wywiadu o braku uodparniania (nieszczepieniu) i wieku zwierzęcia (występowanie u zwierząt młodych, lub starszych ze zmniejszoną odpornością i dawno nie doszczepianych), pozwala przypuszczać, że doszło do zakażenia wirusem nosówki. Zarażenie nosówką możemy potwierdzić badaniami laboratoryjnymi. Najłatwiej można potwierdzić nosówkę wykazując obeność wirusa w komórkach nabłonkowych (między 5 - 21 dniem od zakażenia) metodą immunofluorescencji - IF.

Rozpoznanie różnicowe:
Należy wykluczyć następujące choroby : choroba Rubartha, wścieklizna, toksoplazmoza, leptospiroza, glistnica, tasiemczyca.

Leczenie:
Stosujemy surowice odpornościowe, antybiotyki, sulfonamidy, preparaty bodźcowe, witaminy oraz środki przeciwgorączkowe.

Zapobieganie:
Znaczenie ma uodpornianie czynne poprzez szczepienia. Szczepimy zwierzęta zdrowe i nie zarobaczone już od 12 tygodnia życia. Odporność pojawia się po około 2 tygodniach
  Nosówka
Etiologia

Powodem zachorowania jest wirus należący do jednej grupy z wirusami księgosuszu i odry. Wirus ten jest oporny na czynniki środowiskowe.

Źródła zakażenia i patogeneza

Źródłem zakażenia są nosiciele i zwierzęta chore, które w wydzielinie z nosa wydalają duże ilości wirusa. Zakażenie następuje głównie metodą kropelkową czyli poprzez układ oddechowy. Możliwe jest przenoszenie mechaniczne wirusa przez człowieka.

Objawy

Okres inkubacji wynosi 3 do 7 dni. Początek choroby wiąże się ze wzrostem temperatury ciała do 40 - 41 stopni.
Nosówkę dzielimy na następujące postacie: nieżytowa, płucna, żołądkowo-jelitowa, nerwowa, oczna, skórna. Podział ten jest w zależnośći od nasilenia objawów ze strony poszczególnych narządów.
Postać nieżytowa - zapalenie wszystkich błon śluzowych.
Postać płucna - wypływ z nosa: surowiczy, ropny lub krwisty. Nieżytowe zapalenie płuc. Kaszel.
Postać żołądkowo-jelitowa - zapalenie żołądka i jelit. Biegunka, wymioty. Cuchnący kał.
Postać nerwowa - w efekcie zaatakowania mózgu mamy do czynienia z "dzikim" wzrokiem, brakiem świadomości, nadpobudliwością. Mogą wystąpić drgawki mięśniowe które mogą być połączone z obfitym ślinieniem się.
Postać oczna - zapalenie spojówek, wyciek z worka spojówkowego surowiczo-ropny, wrzody i perforacja rogówki.
Postać skórna - (osutkowa) na skórze brzucha, po wewnetrznej stronie ud powstają pęcherzyki ropne, które po zaschnięciu tworzą strupki. Takie pęcherzyki mogą wystąpić w okolicach oczu, otworów nosowych i na wargach.

Zmiany anatomopatologiczne

Najczęstsze zmiany widoczne podczas sekcji to: nieżytowe lub ropne zapalenie błony śluzowej górnych dróg oddechowych i płuc. Ostry nieżyt żołądka i jelit. Brak zmian w układzie nerwowym.

Rozpoznawanie

Przy typowym przebiegu choroby oraz danych z wywiadu o braku uodparniania (nieszczepieniu) i wieku zwierzęcia (występowanie u zwierząt młodych, lub starszych ze zmniejszoną odpornością i dawno nie doszczepianych), pozwala przypuszczać, że doszło do zakażenia wirusem nosówki. Zarażenie nosówką możemy potwierdzić badaniami laboratoryjnymi. Najłatwiej można potwierdzić nosówkę wykazując obeność wirusa w komórkach nabłonkowych (między 5 - 21 dniem od zakażenia) metodą immunofluorescencji - IF.

Rozpoznanie różnicowe

Należy wykluczyć następujące choroby : choroba Rubartha, wścieklizna, toksoplazmoza, leptospiroza, glistnica, tasiemczyca.

Leczenie

Stosujemy surowice odpornościowe, antybiotyki, sulfonamidy, preparaty bodźcowe, witaminy oraz środki przeciwgorączkowe.

Zapobieganie

Znaczenie ma uodpornianie czynne poprzez szczepienia. Szczepimy zwierzęta zdrowe i nie zarobaczone już od 12 tygodnia życia. Odporność pojawia się po około 2 tygodniach
  Czy to zaćma?Proszę o pomoc.
Nie wpadaj w panikę, katarakta (zaćma) u człowieka po zamgleniu jego soczewki wymienia mu się ja na sztuczną, czy może ujawnić się zaćma z dnia na dzień raczej nie, przynajmniej nie słyszałem o takim przypadku, trudno powiedzieć co widziałaś w kamerze internetowej ale może to być tylko uraz oka, uderzenie lub ukłucie, poczekaj do wizyty u weterynarza nic nikt nie jest Ci w stanie podpowiedzieć. Oczywiści słyszałem o leczeniu zaćmy u zwierząt jednak sądzę, że u nas jest to rzadko wykonywany zabieg no i jego koszt byłby znaczny. Poza tym nawet w przypadku nagłego ujawnienia się choroby na jednym oku królik dostosuje się do życia z taką niedogodnością. Powyżej podano opis życia zwierzaka niewidomego sam byłem świadkiem jak wspaniale porusza się po znanym terenie niewidomy pies. Jednak osobiście jestem zdania, że nie jest to zaćma.

Sprawdziłem w wykazach chorób, zaćma jest uważana za niespotykaną u królików, dział choroby oczu w książce Choroby Krolików Domowych - Lieve Okerman - podają - przewlekłe zapalenia spojówek, jaskra, przednie zmętnienie rogówki zaznaczono, że notuje się bardzo sporadycznie - anomalia z powiekami.

Choroby królików - Friedrich Knorr - tylko wymienia zapalenie spojówek.

Choroby Królików - Wł. Gibasiewicz - tylko wymienia zapalenie spojówek.

Zaćma
Inne nazwy choroby: Katarakta;
Zaćma to zmętnienie soczewki, dlatego ludzie chorzy na tę chorobę widzą, jakby patrzyli przez zamgloną szybę. Zaćma rozwija się latami, bezboleśnie, nie dając na początku żadnych zauważalnych objawów.
Zaćma można podzielić na:

zaćma wrodzona (cataracta congenita) - zaćmienie soczewki występuje już w momencie urodzenia,
zaćma nabyta (łac. cataracta acquisita).

Można ją usunąć niszcząc zmętniała soczewkę ultradźwiękami lub stosując kriochirurgię. W miejsce zniszczonej soczewki wkłada się nową plastikową. Chorzy, którym nie wszczepia się sztucznej soczewki muszą używać odpowiednich okularów korekcyjnych lub szkieł kontaktowych.

Zapalenia twardówki
Twardówka jest to gruba, włóknista, biała warstwa ochronna, nadająca kształt gałce ocznej, otaczająca oko od strony oczodołu, na powierzchni gałki ocznej przechodzi w rogówkę. Przyczyną zapalenia twardówki są zakażenia bakteryjne, grzybicze lub odczyny alergiczne.
Najczęściej występuje ona u osób z chorobami reumatycznymi. Objawem zapalenia twardówki jest jej silne przekrwienie. Czasami tworzą się guzkowate nacieki, bardzo bolesne przy ucisku.

Zapaleniu twardówki towarzyszą zwykle bóle oka, niejednokrotnie przebiega ono w sposób przewlekły, lub też nawrotowy, doprowadzając do ścieńczenia twardówki i zniekształcenia gałki ocznej.

Leczenie polega na podawaniu miejscowym i ogólnym antybiotyków i preparatów kortykosteroidowych, zgodnie z zaleceniami okulisty. Korzystnie działają miejscowe okłady rozgrzewające, stosowane kilka razy dziennie.

Zapalenie spojówek
Zapalenie spojówek jest jedną z najczęściej spotykanych chorób okulistycznych. Pacjenci cierpiący na tę dolegliwość skarżą się zwykle na: zaczerwienienie oczu, kłucie, uczucie ciała obcego czy też "piasku" pod powiekami, pieczenie, swędzenie, światłowstręt, łzawienie oraz ciężkość i sklejanie się powiek.
Zapalenie spojówek dzielimy je zasadniczo na trzy duże grupy. Są to:

Zapalenia spojówek wywołane zakażeniami.
Zapalenia spojówek niezakaźne.
Zapalenia spojówek autoimmunologiczne.
Zakaźne zapalenie spojówek

Omawiając zapalenia wirusowe spojówek, należy wspomnieć jeszcze o występowaniu zapaleń opryszczkowych wywołanych przez wirus Herpes simplex, zapaleń towarzyszących półpaścowi, wywołanych przez wirus Varicella-zoster oraz zapaleń obserwowanych w przebiegu wirusowych chorób zakaźnych wieku dziecięcego.

Leczenie zapalenia spojówek powinno być rozpoczęte jak najszybciej. Krople lub maści do oczu są zwykle najskuteczniejsze zarówno w walce z alergią, jak i w przypadku infekcji bakteryjnych czy grzybiczych. Krople są wodniste i dlatego są szybko usuwane z oka, więc trzeba je zakraplać nawet co 3-4 godziny. Maści mają gęstą konsystencję i pokrywają spojówkę cienką warstwą, która dość długo utrzymuje się. Dlatego można je stosować tylko 2-4 razy dziennie.

W przypadku ciężkich zakażeń może być konieczne podawanie antybiotyków nie tylko w kroplach czy maści ale także w postaci tabletek czy zastrzyków. Czasem aby prawidłowo dobrać antybiotyk, konieczne jest pobranie ze spojówki gromadzącego się tam wypływu, aby w laboratorium można było zidentyfikować rodzaj bakterii i określić, na jaki antybiotyk są najbardziej wrażliwe.

Leczenie zapalenia spojówek trwa najczęściej 10-14 dni, a widoczna poprawa jest już po 7 dniach leczenia.
  Moze ktos zna te chorobe ???
Szanowni Państwo!

Kieruje do Państwa list w imieniu mojego brata bliźniaka, który od 1,5 roku zmaga się z nienazwaną jak dotąd chorobą oczu.
W chwili obecnej 34 letni brat przeżywa nawracające już co kilka dni ataki „erozji rogówki” co wiąże się z ostrym bólem, łzawieniem i zanikiem pola widzenia a co za tym idzie zupełnie wyłącza go z życia rodzinnego i służbowego. Malutkie dzieci i żona na urlopie macierzyńskim z ogromnym smutkiem patrzą na słabnącego tatę i męża, nie oczekując już poprawy.
Obecnie głównym problemem tej „jednostki chorobowej” jest stale pogłębiająca się suchość oczu, które doprowadzają do odklejania się nabłonka.
Bezsilność z jaką się spotkaliśmy ze strony trójmiejskich lekarzy „specjalistów” jest daleka od ideału, tak naprawdę do dnia dzisiejszego nie nastąpiła żadna poprawa a wręcz przeciwnie nawet można mówić o zwiększeniu się częstotliwości bolesnych ataków.
Nie mogę zrozumieć jedynie, że żaden z 11 lekarzy u których brat szukał pomocy nie konsultował tego przypadku z innymi specjalistami? Wprawdzie w ostatnich dniach padło
przypuszczenie iż jest to choroba genetyczna z nazwą” Zespołu Cogana” lecz podjęte w tym kierunku leczenie nie dało żadnego rezultatu. I tak naprawdę żaden z lekarzy nie postawił trafnej diagnozy. Przez cały okres leczenia brat zaaplikował masę silnych leków w tym sterydowych w rezultacie usłyszał stwierdzenie, że medycyna konwencjonalna nie może już nic innego mu zaproponować, ostatnią możliwością są sterydowe zastrzyki podpowiekowe. Nie chce mi się w to wierzyć! Musi istnieć jakieś wyjście z tej dramatycznej już tej chwili sytuacji.
Tak naprawdę walczymy z tym sami, szukając już nawet wsparcia w metodach niekonwencjonalnych, jednak aby uzyskać pomyślne efekty w tych dziedzinach potrzebne jest dobre nastawienie i wiara pacjenta, niestety tego już bratu zabrakło, powoli nie wierzy w pomoc.

Wspierając brata w tym trudnym czasie, obserwując bezsilność lekarzy postanowiłam zwrócić się do Państwa z prośbą o zamieszczenie krótkiego opisu choroby na łamach czasopism medycznych z nadzieją, że któryś z czytelników miał do czynienia z podobnym przypadkiem lub również sam się zmagał z podobną chorobą. Potrzebujemy konkretnych wskazówek jak z tym żyć i pracować, jakie konkretnie podjąć leczenie? ewentualnie może konieczne są specjalistyczne badania?
Drogi mój brat jest w tej chwili na skraju wyczerpania psychicznego, żyjąc z obawą przed kolejnym otwarciem oczu aby nie wywołać bolesnej erozji.

Bardzo proszę o pomoc, bo tylko za pośrednictwem mediów jest szansa na odszukanie osób, które wskażą dobrą drogę i dadzą nadzieje!

Poniżej zamieszczam opis przypadku, wszelkie zapytania i odzew czytelników proszę kierować na mój adres: e-mail: a.necel@wp.pl

Opis Choroby:

...”Najpierw przez kilka miesięcy (miało to miejsce kilka razy) budziłem się w nocy z bólem oka i silnym łzawieniem. Bóle te po kilku minutach ustępowały. Rok temu złapałem wirusa opryszczki na rogówce. To powtarzało się co około miesiąc 4 – 5 razy. Po miesiącu od ostatniego ataku opryszczki zrobiła mi się erozja nabłonka rogówki bez podłoża wirusowego. To szybko się zagoiło. Miesiąc później, po kilkugodzinnej jeździe samochodem z włączonym nawiewem pojawiło mi się na oku „owrzodzenie bez cech nacieku wirusowego” na jednym oku. Na to lekarz zastosował Lotemax, który zaleczył oko, ale po każdorazowej próbie zejścia z tego leku, po jednym, dwóch dniach zaczynały się zapalenia oka. Dopiero po zastosowaniu cyklosporyny w kroplach („Restasis”) udało się odstawić Lotemax. Cyklosporynę brałem przez 1 miesiąc. Ten lek tak wysuszył mi oczy, że pod koniec jego brania po otwarciu oka w nocy zrobiła mi się erozja nabłonka. Aktualnie znów biorę Lotemax, mam założone soczewki, ale coraz bardziej dokucza mi suchość oczu. Moja choroba dotyczy obu oczu. Schorzenie to zdefiniowane jest jako zespół Cogana (zespół nabłonkowy rogówki).”

Z góry dziękuję za przychylność i pomoc.
Oczekujące z nadzieją na odzew.

Zatroskana siostra
Anna Bańko

  Choroba Rubartha
Choroba Rubartha jest chorobą wirusową wywołaną przez adenowirus psów typ 1 (CAV-1). W ostatnich latach jest rzadziej spotykana, ze względu na szerokie zastosowanie szczepień ochronnych.

Patogeneza:

Do zakażenia może dojść drogą pokarmową lub kropelkową. Wirus początkowo namnaża się w migdałkach i węzłach chłonnych, a następnie z krwią dostaje się do komórek wątroby i śródbłonka naczyń krwionośnych.

Po wyleczeniu zwierzęta mogą rozsiewać wirusa z moczem nawet przez 6-9 miesięcy.

Objawy:

Rozróżniamy kilka postaci choroby Rubartha - nadostrą, ostrą i przewlekłą, a także postać oczną.

Postać nadostra

Występuje przeważnie u młodych, nie szczepionych psów. Dochodzi tu do nagłej śmierci zwierzęcia, stąd często choroba jest nierozpoznana, a właściciel podejrzewa zatrucie lub wypadek.

Postać ostra

Trwa 5-7 dni. Występuje gorączka (39,5-41oC), wymioty, biegunka, bolesność jamy brzusznej, możliwe jest zapalenie gardła i migdałków, powiększenie węzłów chłonnych, kaszel, wybroczyny i wylewy krwawe, a przy znacznym uszkodzeniu wątroby również objawy nerwowe.

Postać przewlekła = przewlekle aktywne zapalenie wątroby

Występuje u psów posiadających częściową odporność. Może prowadzić do długotrwałej, łagodnej infekcji, której wynikiem może być zwłóknienie wątroby.

Postać oczna

Może towarzyszyć postaci ostrej lub wystąpić na etapie zdrowienia. Widoczny jest obrzęk rogówki, która staje się zmętniała i szaro-niebieska (stąd nazwa "choroba niebieskiego oka") oraz zapalenie błony naczyniowej oka.

Chorobie Rubartha towarzyszą często zaburzenia krzepnięcia (związane z zapaleniem wątroby) oraz zapalenie nerek.

Rozpoznanie:

Podejrzewać zakaźne zapalenie wątroby możemy u każdego nie szczepionego młodego psa, u którego wystąpi gorączka oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Lekarz weterynarii może wykonać badania krwi (morfologia, badania biochemiczne) i moczu, które mogą pomóc w ustaleniu diagnozy. Potwierdzeniem mogłyby być badania serologiczne, które jednak bardzo rzadko są wykonywane w lecznicach weterynaryjnych.

Leczenie i profilaktyka:

Leczenie polega na łagodzeniu objawów choroby, zapobieganiu wtórnym infekcjom oraz ułatwieniu regeneracji chorych narządów. Bardzo ważne jest odpowiednie nawodnienie chorego zwierzęcia, podawane są antybiotyki (w celu zapobiegania wtórnym zakażeniom bakteryjnym), leki osłaniające wątrobę, jeżeli trzeba także leki przeciwwymiotne, przeciwbiegunkowe lub przeciwbólowe. Czasem, w przypadku zaburzeń krzepnięcia, potrzebne jest przetoczenie osocza krwi.

Możliwe jest zapobieganie chorobie Rubartha poprzez stosowanie regularnych szczepień ochronnych. Pierwsze szczepienie należy wykonać w 8-10 tygodniu życia, a drugie w 3-4 tygodnie później. Najczęściej stosowane są szczepionki złożone, w których skład wchodzą też inne choroby (nosówka, parwowiroza, kaszel kenelowy, leptospiroza i koronawiroza).

Rokowanie:

W przypadkach nadostrych śmiertelność sięga 100%. U młodych nie szczepionych psów przy postaci ostrej ginie do 50% zwierząt, przy intensywnym leczeniu możliwe powrót do zdrowia jest możliwy nawet u 90% psów.
  Nosówka u psów
Nosówka to choroba psów (także fretek), bardzo zaraźliwa i niestety często śmiertelna. Jej następstwem są powikłania w obrębie układu oddechowego, pokarmowego, skóry i neurologiczne.

Przyczyny

Chorobę tę wywołuje wirus nosówki. Jest on na szczęście dość wrażliwy na działanie czynników środowiska zewnętrznego. W temperaturze pokojowej ginie w przeciągu 2 godzin. Podstawowym rezerwuarem zarazka nosówki jest pies. Wydala go od 8 tygodnia po zakażeniu, przez kilka tygodni. Najwięcej wirusa jest w wydzielinie z nosa, worków spojówkowych, w ślinie oraz moczu. Do zakażenia się nosówką może dojść poprzez kontakt bezpośredni, drogą kropelkową lub pokarmową. Ale można też zarazek przynieść do domu na butach, rękach, ubraniu. Na chorobę tę zapadają najczęściej szczenięta w wieku 3-6 miesięcy, rzadziej psy roczne, dwuletnie, sporadycznie - starsze.

Objawy i przebieg choroby

Przebieg nosówki zależy od szczepu zarazka, wieku zwierzęcia, stanu jego odporności i charakteru wtórnych infekcji. W efekcie może mieć ona postać bezobjawową, bądź różne formy pośrednie, aż do ciężkiej choroby z dużą śmiertelnością.
Rozróżniamy dwa podstawowe rodzaje nosówki: nieżytową i nerwową. Nosówka nieżytowa zaczyna się krótkotrwałym wzrostem temperatury ciała psa, pogorszeniem apetytu i samopoczucia, nieznacznym zapaleniem spojówek lub biegunką. Następnie temperatura spada, by po 2-7 dniach ponownie wzrosnąć. Pies traci dobre samopoczucie i jest smutny. Nasilają się objawy choroby. Następuje wypływ z worków spojówkowych i z nosa, zwierzę nie je i wykazuje objawy zapalenia gardła bądź migdałków. Ciężarne suki mogą ronić.
Nosówka nieżytowa może mieć różne, niekiedy nakładające się na siebie postacie:

oddechową (obfity wysięk z nosa, zapalenie jamy nosowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc);

jelitową (biegunka, wychudzenie, odwodnienie);

oczną (owrzodzenie bądź perforacja rogówki, światłowstręt, silne łazawienie, zapalenie tęczówki prowadzące do ślepoty);

skórną (zaczerwienienie i krostki bądź pęcherzyki na skórze brzucha, ud, wewnętrznej stronie małżowin usznych);

tzw. chorobę twardej łapy (po kilku tygodniach od choroby skóra na opuszkach łap i na nosie staje się szorstka i spękana).
Postać nerwowa nosówki występuje samodzielnie bądź po ustąpieniu objawów nosówki nieżytowej. U psa pojawiają się zaburzenia neurologiczne polegające na różnego rodzaju niedowładach i porażeniach (chwiejność zadu przy chodzeniu). Doprowadzają one do nietrzymania moczu i kału. Natępstwem tej nosówki może być padaczka.
Śmiertelność w wyniku tej choroby jest stosunkowo wysoka, szczególnie gdy przybiera ona postać neurologiczną.
Leczenie

Jeśli wiemy że nasz pies zetknął się z innym chorym na nosówkę, możemy podać mu surowicę która zapobiegnie chorobie. W momencie pojawienia się objawów choroby na takie działanie jest już za późno.
Leczenie polega na przeciwdziałaniu wtórnym infekcjom, łagodzeniu objawów choroby i podtrzymywaniu sił psa. Podaje się antybiotyki. Usuwa się wysięk z okolic nosa, oczu oraz podaje się maści i krople. W przypadku odwodnienia konieczne jest nawodnienie. Wskazane jest podawanie skoncentrowanych karm dietetycznych, tak by przy niewielkiej ilości pokarmu pies dostawał dużo składników odżywczych. Przy nosówce neurologicznej stosuje się leki przeciwdrgawkowe, poprawiające ukrwienie mózgu i witaminy z grupy B przyspieszające regenerację układu nerwowego.

Profilaktyka

Jedynym sposobem na uchronienie psa przed nosówką jest zaszczepienie go przeciwko tej chorobie.
Zwykle podajemy szczepionkę skojarzoną czyli taką, która zabezpiecza psa również przed innymi chorobami. Najlepiej jest szczepić szczenięta w 6, 9 i 12 tygodniu życia. Po upływie około roku powinno się psa doszczepić. Natomiast dorosłe psy powinny być doszczepiane co 3 lata.
Potomstwo suk odpornych jest chronione przez 6-12 tygodni, przez przeciwciała otrzymane od matki. Odporność szczeniąt spada w momencie stresu (oddzielenie od matki, i rodzeństwa, zmiana środowiska, zmiana żywienia). W tym okresie również szczepienie z tych samym powodów może nie przynieść oczekiwanych rezultatów. Należy szczepić zwierzęta zdrowe i odrobaczone.
Zazwyczaj koszt leczenia nosówki jest dużo większy niż cena szczepień, a ponadto często terapia nie odnosi skutku. Warto więc nie oszczędzać na szczepieniach ulubieńca.

Zagrożenie dla ludzi

Nosówka psów nie stanowi zagrożenia dla człowieka.

Źródło
http://artykuly.animalia....hp?id=23&page=1

Straszna choroba moim zdaniem i ważne jest szczepić na nią psy...
  Kompleks - Ornitozy
Choroba infekcyjna o działaniu inwazyjnym, mogąca przenosić się na człowieka !!!

Bardzo ważną rzeczą w światowym lotowaniu gołębi jest uzyskanie dobrych gołębi. Aby osiągnąć zamierzony cel należy w pierwszym rzędzie bezwzględnie zadbać i utrzymać ich zdrowie na wymaganym poziomie.
Największym wrogiem dla młodych gołębi jest Ornitoza. Związane jest to z sytuacją, że w czasie ich pierwszego roku życia stykają się z wieloma zagrożeniami. Bez utrwalonych doświadczeń, nabytej odporności wkładamy je do cyklu wielkich wysiłków lotowania.
Działanie ornitozy powoduje zaburzenia orientacji, w wyniku tego wiele młodych gołębi nigdy nie powraca do domu z lotów.

Różne odmiany Ornitozy

Kompleks - Ornitozy określa się jako zbiór różnorodnych odmian oraz poszczególnych przypadków choroby.
Wielka część młodych gołębi zmaga się z tym zjawiskiem już w roku ich urodzenia. Powyższy problem istnieje także u gołębi starych.
Jak można rozpoznać objawy choroby? Często w początkowym jej stadium potocznie nazywane "big heads - wielka głowa" podstawowymi objawami mogą być mocno nastroszone pióra w okolicach oczu. Kiedy ostrożnie otworzysz dziób gołębia można zauważyć przypadki, że szczelina wlotowa powietrza jest bardzo często zwężona lub całkowicie zamknięta.
Wiele przyczyn ma wpływ na taki stan rzeczy. Powodem tego może być mokra i zmienna pogoda przed wkładaniem na loty. Można to w klarowny sposób wyjaśnić analizując wdowce. Porównując wygląd i zachowanie się wdowców w czasie lotów i wdów, które pozostają w gołębniku. Często mają one bardzo czyste wejście powietrza i lśniące przyległe upierzenie w około oka lecz jeśli ostrożnie otworzymy dziób to można zauważyć, że otwór wlotowy jest w kolorze czerwonym z ropną lub "śluzowatą - ropną wydzieliną".

Powróćmy z powrotem do gardła. Wejście do tchawicy: możemy zauważyć lekkie napuchnięcie o białym odcieniu - są to cząsteczki białka na gruczole ślinowym.

Innym dobrze znanym symptomem ornitozy jest: podrapana pazurami głowa, wytarte pióra w około oczu spowodowane bólem i swędzeniem, kichanie, ziewanie, wodnista wydzielina nosowa, grzechotliwy szmer lub wilgotne oczy ze zwisającymi powiekami.
Gołębie potrafią wydawać zadyszany skrzypiący dźwięk ponieważ mają utrudnione oddychanie. Zależnie od pojawienia się "wilgoci lub suchości" nazywamy to także - "mokry lub suchy katar nosowy" (coryza).

Biorąc pod uwagę gołębie młode to pierwszym zauważalnym symptomem choroby jest zapalenie spojówek, stan membrany oka. Gołąb bardzo wyraźnie reaguje na światło i przymyka oczy. Z powodu spuchnięcia trzeciej powieki, potrafimy zauważyć (normalnie jest to niemożliwe), że membrana jest w kąciku powieki.
Gołębie często mrugają powiekami, następnie po tym często następuje łzawienie. Powstaje efekt załzawionego oka co w następstwie przeradza się w ropień, aż do zmętnienia rogówki i ślepoty. Symptom choroby pojawia się najpierw u jednego gołębia i w przypadku braku natychmiastowego działania często szybko w formie inwazji rozprzestrzenia się na całe stado.
Pamiętaj, że bardzo często możesz być doświadczany przez "herpes wirus". Wloty kanałów oskrzelowych są podrażnione i zaognione. (język/ gardło/ tchawica). Często hodowcy popełniają błąd traktując to jako przypadek trihamonodazy (żółtego guzka) sugerując się stwierdzoną żółtą substancję w otworze wlotowym membrany. Gołębie mają różnego rodzaju problemy z układem oddechowym, często widzimy je z podniesionymi głowami i otwartymi dziobami dla nabrania powietrza.
Biorąc pod uwagę wyżej opisane symptomy ortitozy można stwierdzić, że objawy występowania są różnorodne i mogą występować jako jeden z objawów lub mogą pojawiać się jako różne kombinacje. Zapobieganie ornitozie jest bardzo ważne ponieważ rozprzestrzenianie się choroby na całe stado jest bardzo szybkie.

Zapobieganie :
Podstawowa zasada: musimy być pewni, że mamy dobrą higienę w gołębniku. W przypadku dużego zawilgocenia gołębnika oraz w przypadku przeciągów atak choroby będzie ułatwiony i trudniejszy do zlikwidowania.
Skuteczniejsze leczenie choroby będzie tylko w przypadku gdy jednocześnie podamy preparaty dla wszystkich gołębi w stadzie i usuniemy przyczyny zaistniałej infekcji, nawet wtedy gdy zdarza się, że czasami stwierdzasz tylko jeden przypadek.
Zostało stwierdzone, że symptomy występowania ornitozy i trichomonadazy są z sobą powiązane.

Henk van Limpt

Tłumaczenie z języka angielskiego R-Ceram za zgodą PANTEX.
  Opryszczka lubi wracać latem
Po miłym dniu spędzonym na plaży skóra w okolicy ust zaczyna swędzieć i piec. Wkrótce pojawiają się małe pęcherzyki. Gdy pękną, powstaną bolesne nadżerki. Tak wygląda atak wirusa herpes simplex.



Zarazić się nim można łatwo, choćby przez pocałunek. Pozbyć się jednak nie sposób. Na zawsze pozostaje w komórkach nerwowych. Przyczajony - czeka na okazję do ataku. Nie ma leku, który potrafiłby go usunąć z organizmu. Ale są preparaty łagodzące objawy opryszczki, którą wywołuje.

"Zimno" na ustach

Najczęstszą postać opryszczki potocznie zwie się wargową. Pęcherzyki wypełnione surowiczym płynem pojawiają się zwykle w okolicy ust i nosa. Winę za to ponosi herpes simplex I. Uaktywnia się on w momentach osłabienia odporności organizmu, a więc podczas przeziębienia, przemęczenia, w okresach dużego stresu. Do życia budzi go także nadmiar słońca. Stąd tak często opryszczka dopada plażowiczów. U kobiet przyczyną kolejnego ataku wirusa bywa również miesiączka.

Nie warto czekać, aż choroba się rozwinie. Jak najszybciej posmaruj swędzące miejsce preparatem antywirusowym, zawierającym acyklovir, który hamuje ekspansję wirusa. Lek taki kupisz w aptece bez recepty. Użyj go, zanim utworzą się pęcherzyki. Jeżeli przegapisz ten moment, może dojść do zakażenia nadżerek bakteriami i stanu zapalnego. Wówczas konieczne staje się zastosowanie maści z antybiotykami (dostępne tylko na receptę). Jeśli skóra nie chce się goić i nie masz takiej maści w apteczce, przykładaj na chore miejsce papkę z pokruszonej aspiryny, która ma również działanie przeciwzapalne.

Odmiana intymna

Inny typ wirusa, herpes simplex II, wywołuje tzw. opryszczkę genitalną, występującą w okolicy narządów płciowych. Jej także sprzyja lato, a właściwie wakacyjna swoboda seksualna. Tego typu opryszczka długo się utrzymuje i często nawraca. Bolesne pęcherzyki i nadżerki pojawiają się na narządach płciowych. U mężczyzn zmiany te są widoczne, u kobiet nie zawsze (np. gdy znajdują się na szyjce macicy).

Choroba musi być leczona przez specjalistę. Zwykle przepisuje on środki zawierające acyklovir. Są to nie tylko kremy do użytku zewnętrznego, ale i preparaty doustne w tabletkach, które przez 6 dni przyjmuje się w dużych dawkach. Potem zażywa się po 1-2 tabletki dziennie, niekiedy nawet przez pół roku. Dopóki objawy nie ustąpią, trzeba, niestety, zrezygnować z seksu, by nie zarazić partnera.

Kiedy musimy iść do specjalisty

Na ogół opryszczka wargowa nie daje żadnych powikłań i znika sama. Skonsultuj się jednak z internistą lub dermatologiem, gdy:

- objawy nie ustąpią w ciągu 10 dni. Może to świadczyć o bakteryjnym zakażeniu skóry, które wymaga leczenia maściami z antybiotykami;
- nawroty choroby są częstsze niż 1-2 razy w roku, a zmiany rozległe. W tym przypadku konieczna jest kuracja doustnymi środkami przeciwwirusowymi, która oddala kolejny atak opryszczki nawet o kilka lat;
- jeżeli bolą cię oczy i są nadwrażliwe na światło. Objawy takie mogą świadczyć o zaatakowaniu przez wirus śluzówek oczu. Konieczna jest szybka kuracja. Nieleczona opryszczka czasami doprowadza do zapalenia rogówki, a w ciężkich przypadkach do utraty wzroku.

Artykul zaczerpniety z uroda.onet.pl
  CHOROBA RUBARHT"A (ostre zapalenie wątroby)
CHOROBA RUBARHT'A (ostre zapalenie wątroby)
Chorobę wywołuje adanowirus (CAV-1). Wirus atakuje całą rodzinę psowatych, tzn. psy, lisy, wilki, kojoty, itp. Zachorowania zwierząt odnotowuje się w każdym wieku, z tym jednak, że częściej chorują psy poniżej 5 roku życia i w dodatku bez wcześniejszego szczepienia przeciwko tej chorobie. Badania przeprowadzone w różnych krajach dowodzą, że około 60-70% klinicznie zdrowych psów posiada swoiste przeciwciała przeciwko CAV-1. Fakt ten świadczy dobitnie o częstych bezobjawowych zakażeniach tym typem wirusa wśród psów. Trzeba podkreślić, że bardzo dużą rolę w rozprzestrzenianiu się choroby odgrywają psy, które przebyły już zakażenie, a także bezobjawowi nosiciele masowo wydalający wirus z moczem i kałem do środowiska. Do zakażenia dochodzi na drodze pokarmowej. Wirus początkowo namnaża się na migdałkach a następnie z krwią podczas wiremii trafia do śródbłonka wątroby, śledziony, nerek i płuc. Adenowirus typ-1 w sprzyjających warunkach środowiskowych, tj. w temp. 4-20 stopni C, może przeżywać wiele tygodni poza organizmem. Natomiast w temp. 60 stopni C ginie w ciągu 3-5 minut. Cechuje się także wrażliwością na eter, alkohol, chloroform.Charakterystycznym objawem dla tego zakażwenia są krwawe wybroczyny na widocznych błonach śluzowych. Dopełnieniem obrazu choroby są skurcze toniczno-kloniczne pojedynczych a częściej całych grup mięśni i towarzysząca im żółtaczka. Okres inkubacji choroby to zazwyczaj 6-9 dni. Pojawia się wysoka temperatura, sięgająca 40 stopni C, a u niektórych osobników nawet wyższa. Chore psy mają napięte mięśnie brzucha i nasilająca się bolesność. Szczególnie silnie protestują podczas badania palpacyjnego okolicy wyrostka mieczykowatego mostka. Pojawia się także tachykardia, która utrzymywać się może podczas całego przebiegu zakażenia. Apatia, anoreksja, zapalenie spojówek z silną nadwrażliwością na światło to także objawy, które spotykane są często. Wkrótce do wyżej wymienionych objawów dołączają także wymioty i i krwiste biegunki, niekiedy krwiomocz. Podejmując leczenie - o ile to możliwe - powinno się wykonać transfuzje krwi. Leczenie przyczynowe sprowadza się do podania swoistej gamma globuliny w dawkach terapeutycznych. Leczenie objawowe i wspomagające to terapia za pomocą wlewów dożylnych niskoprocentowych roztworów glukozy, dextrozy. Nie wolno zapominać o środkach przeciwwymiotnych, przeciwkrwotocznych, o lekach usprawniających pracę wątroby, a także osłonie antybiotykowej. W przypadku ostrego przebiegu choroby, gdy badania biochemiczne krwi wykazują niepokojący wzrost aminotransferaz, konieczne może być podanie kortykosterydów. W okresie rekonwalescencji może wystąpić u psa zmętnienie rogówki oka i tzw. objaw "niebieskiego oka". Z działań profilaktycznych zapobiegających wystąpieniu choroby największą rolę odgrywają szczepienia ochronne. Przy użyciu szczepionki żywej należy brać pod uwagę wiek szczepionych zwierząt. Natomiast przy użyciu szczepionek zabitych koniecznie trzeba pamiętać o dwukrotnym podaniu biopreparatu w odstępie 2-3 tygodni. Szczepienie tzw. interwencyjne, tzn. na terenie objętym zagrożeniem, najlepiej wykonywać szczepionką żywą.
  Gdy płaczemy...
"Tego kochasz, przez kogo płaczesz" - mówi poeta. Ale płaczemy nie tylko z powodu miłosnych rozterek, lecz również przy krojeniu cebuli, ze śmiechu, radości, wzruszenia i bólu, gdy w oczy wieje silny wiatr... Dlaczego?

Podobno ci, którzy często płaczą, są zdrowsi. Rzadziej zapadają na nerwice, owrzodzenie żołądka, a nawet zawały. Psychologowie uważają, że płacz rozładowuje napięcia i stresy. Popularnie mówi się, że ze łzami spływają toksyny. Niektórzy twierdzą nawet, że we łzach wywołanych emocjami znajduje się tzw. Hormon stresu, czyli adrenalina. Gdy płaczemy, np. przy tarciu chrzanu, adrenaliny we łzach nie ma. A więc rację mają osoby, które mówią: "Jak się wypłacze, to jej ulży". Rzeczywiście płacz przynosi ukojenie, ale okazało się też, że dla oczu, nosa i gardła łzy są dobrym środkiem dezynfekującym.

Skąd się biorą łzy?
Wytwarzane są w gruczołach łzowych. W każdym oku jest jeden gruczoł, który znajduje się w górnej części oczodołu. Łzy wydzielane są po to, aby oko było cały czas wilgotne. Odżywiają rogówkę, czyli przezroczystą błonę na powierzchni oka. Powinny być stale wydzielane i odpływać kanałem łzowym do nosa. Nadmiar łez powoduje, że wylewają się one na zewnątrz, na policzki.

Niepotrzebne łzawienia
Oprócz płaczu na tle emocjonalnym istnieją również inne przyczyny uciążliwego łzawienia. A oto one:
- Dym, opary chemikaliów i roślin, np. cebuli czy chrzanu, oraz inne bodźce zewnętrzne.
- Uczulenia, np. na pyłki traw, kwiatów.
- Stany zapalne, np. spojówek, wywołane bakteriami lub wirusami - oko broni się łzami przed infekcją.
- Suche powietrze, silny wiatr. Wysuszają one rogówkę i dlatego wówczas mrugamy intensywnie, aby pobudzić wydzielanie łez. Normalnie nasze oko mruga raz na pięć sekund.
Zwiotczenie powiek u starszych osób, co powoduje odstawanie na zewnątrz kanału łzowo-nosowego i łzy, zamiast spływać do nosa, wylewają się na policzki.

Niebezpieczne suche oko
U niektórych osób, szczególnie w średnim wieku, pojawia się tzw. zespół suchego oka. Nie wydziela ono wówczas dostatecznej ilości łez. Ma się wrażenie, jakby pod powiekami był piasek. Niedobór łez może doprowadzić do uszkodzenia rogówki, co zagraża wzrokowi. Dolegliwości te występują często u kobiet po menopauzie, towarzyszą chorobom reumatycznym., Mogą również być skutkiem przyjmowania niektórych leków, a także niedoboru witaminy A. Dolegliwości suchego oka i zapalenia spojówek są do siebie podobne, gdyż przy braku łez oko również bywa zaczerwienione. Dlatego niezbędna jest wizyta u lekarza okulisty.

********
Ilość wydzielanych łez okulista może zmierzyć za pomocą paska specjalnego papieru (test Schirnera) lub w lampie szczelinowej ocenić stopień nawilżenia rogówki łzami. Krople do oczu powinno się zapuszczać w pozycji leżącej. Buteleczkę z kroplami trzyma się nad okiem - nie wolno nią dotknąć oka. Wolną ręką odciąga się dolną powiekę. Wystarcza jedna kropla. Dla lepszego rozprowadzenia płynu należy, po zapuszczeniu leku, otwierać i zamykać powieki. Zdrowie i uroda oczu wspomaga dieta obfitująca w ryby, białe mięsa, tłuszcze roślinne, ryż, kasze, makarony, ziemniaki, surowe warzywa (np. czosnek, cebulę) i owoce (szczególnie banany, kiwi, aronię, owoce cytrusowe), kiełki zbóż, tran, drożdże.

Naparami z ziół można oczy przemywać lub robić z nich kompresy. Świetlik lekarski - najbardziej znane "ziółko na oczy". Działa ściągająco, bakteriobójczo, przeciwzapalnie. Łagodzi zmęczenie i podrażnienie oczu. Ziele kopru włoskiego - likwiduje łzawienie oczu. Kwiat czarnego bzu przynosi ulgę w zapaleniu spojówek i brzegów powiek. Ziele szałwii - działa ściągająco i przeciwbakteryjnie w stanach zapalnych.
Jak przygotować kompres na oczy?
Odpowiednią ilość ziół (zgodnie z przepisem na opakowaniu) zalać wrzątkiem, zostawić pod przykryciem na ok. pół godziny. Przecedzić. Przygotować wyjałowione gaziki lub płatki ligniny. Do okładów nie używać waty, bo jej drobne kłaczki łatwo dostają się do oka. Kompresów nie przykrywać ceratką ani plastikiem. Stosować je systematycznie, np. przez kilka tygodni.

kobietaintymna.atupartner.pl
 



wirusowych infekcji drog oddechowych
Wirusowe choroby kotów
Wirusowe choroby skóry
wirusowe choroby zakaźne
wirusów na telefony
wirus zapalenia opon mozgowo
wirusa zapalenia wątroby typu B
wirusem zapalenia wątroby
wirusowe zapalenie mózgu i opon mózgowych
wirus wirusowe zapalenie watroby
wirusowe zapalenie serca miesniowego
wirusowego zapalenia opon mózgowych
wirusowego zapalenia wątroby typu B
wirusowym zapaleniem opon mozgowych
wirusowym zapaleniu wątroby typu
  • izba pielegniarek i poloznych w lublinie
  • mercury villager download
  • iteligo pl
  • mumio balsam
  • sila ataku
  • dekoracja dan
  • dom krla Dubaju
  • Przejciwka ze stacji FDD na USB
  • biegunka po usunieciu woreczka